Storythai

เมื่อคืนดูรายการตาสว่าง ช่องเก้า กี่โมงไม่รู้จำไม่ได้แล้ว
แล้วก็เค้าก็คุยๆกัน แบบเป็นพวกกรีนพีซอ่ะ
เราก็แบบดู เค้าพูดถึงเรื่องภาวะโลกร้อน 

ฟังแล้วจิตใต้สำนึกพุ่งทะลัก

ความจริงอ่ะมันเป็นเรื่องของคนทั้งโลกที่ต้องช่วยกัน
มันเป็นเรื่องง่ายๆ  ถ้าเราจะเริ่มทำกัน
อย่างเราก็เริ่มจะใช้ถุงผ้า  อ้ออ  เค้าบอกด้วยนะว่า
แบบเหมือนเราใช้เครื่งใช้ไฟฟ้าไรงี้  ต้องถอดปลั๊กนะ
ถึงแม้ว่าเราจะปิดสวิตซ์ แต่มิเตอร์มันก็หมุนอยู่

เค้าก็เปรียบเทียบให้ฟังว่า ลองคิดถึงผีดูดเลือด
เขี้ยวมันจ่ออยู่ตรงคอเรา อย่างน้อยอ่ะ
เลือดก็ต้องเข้าปากมันบ้าง 

เรานอนคิดเรื่องนี้ทั้งคืน.. .
กุจะช่วยทำอะไรได้มากกว่านี้บ้างรึเปล่า???

แล้วถ้าสมมติว่าทุกคนนิ่งเฉยกัน
ถึงเวลาที่มันแก้อะไรไม่ได้แล้ว  จะมานั่งเสียใจ?
ตอนนี้ยังพอมีเวลา  ใครไม่ทำ  กุทำเองก็ได้
ถึงมันจะเล็กน้อย  แต่ก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย




แพล่มยาวไปหน่อย

อีกไม่กี่วันแก้มก็เริ่มเรียนพิเศษ
อิชั้นก็ต้องกลับไปเป็นสารถี  ขับรถรับส่งมันอีกอ่ะ
กลับบ้านๆๆ  เล่นเนตเร็วๆ  แต่ก็คิดถึงพ่อ
พ่อต้องอยู่บนเกาะ คนเดียวอีก
อืมม  แต่เดี๋ยวพ่อก็ต้องกลับไปมอบตัวดิชั้น
เข้าเรียนมหาวิทยาลัย

อู้หู  เร็วจัง จำได้ว่าเมื่อก่อนยังเล่นกระโดดเชือก
กับพวกแบบกระต่ายขาเดียวอยู่เลย
นี่จบ ม ปลายแล้ว  ว๊าวววว

ยังไงก็ยังคิดถึงชีวิตวัยสาว ฮ่าา
เหมือนใส่ชุด ม ปลายยังไม่คุ้มเลย
คิดถึงชีวิตสนุกๆด้วย  แล้วต่อไปต้องจริงจังแล้วหรือเนี่ย??
กร๊ดดดดดดด

แต่ก็ตื่นเต้นที่จะได้ใส่ชุดนักศึกษา ที่พยายามลดน้ำหนัก
เพื่อจะได้ใส่สวยๆ  แต่น้ำหนักลงอย่างเดียว
ไม่ได้ดูผอมเลยยย แต่ก็สบายตัว
และกล้าที่จะตอบเวลาใครมาถามเรื่องนี้  ฮ่าๆๆ

ตอนนี้มีเงินติดตัวและหัวใจอยู่พันห้า
แต่ของที่อยากได้รวมเงินแล้วราคาเกือบหมื่น
คงพออยู่หรอกนะนังธัญวรรณ 

จะไปหามาจากไหนอีกวะ  ไม่อยากกดแล้วอ่ะ
มันจะหมดแบงค์แล้วววว
ขอพ่อดีกว่า  ฮ่าๆๆๆๆ  โฮะๆๆๆ

รูปที่ลงเพราะอยากลง ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับ
เนื้อหา เน้อออ

แก้ไขเพลงรอบที่แปด  หาเพลงเวอร์ชั่นดีไม่ได้
เอาพี่ปั๊บไปเลย ชอบดูพี่ปั๊บผงกหัวร้องเพลง

เลยเก็บใจไว้รอ คนที่พอดีทุกอย่างเข้ากับฉัน
คนที่มีหัวใจเหมือนกัน.. .คนนั้นเป็นเธอได้ไหม

รอคนนั้น คนไหน ใคร  หรอ  ฮ่าๆๆ