ไม่ค่อยเกี่ยวกับเรื่องที่เขียน  แต่อยากฟังเฉยๆ

TTOTT"

เฮ้ออออ ถอนหายใจเฮือกใหญ่  ถอนแล้วถอนอีก รอบที่ร้อย
สอบมิดเทอมผ่านไปแล้ว ที่ถอนหายใจ  ไม่ใช่ว่าโล่ง  แต่ออกแนวอยากตายมากกว่า
อยากตายยยยยย   ไม่อยากอยู่มันและ TT___TT

โทรไปร้องไห้กับพ่อ ร้องๆๆๆ  พ่อพูดประโยคเดียว 
ลูกพ่อต้องเข้มแข็งนะ ไม่เอาไม่ร้องลูก
ยิ่งร้องใหญ่เลย เรารู้สึกว่าทำไมมันไม่ได้  อ่านก็อ่านอ่ะ 
แต่พอถึงเวลามันตื่นเต้นตกใจ
ช๊อต  ทำได้ไม่ดี  คะแนนเราต้องตกมีนแบบอัปยศแน่ๆ  รู้ตัวเลย

เบื่อสภาพแบบนี้  ไม่อยากเป็นแบบนี้ 
อาจเป็นเพราะเราเตรียมตัวไม่ดีพอหรือยังไงอ่ะ
หรือพระเจ้าต้องการทดสอบอะไรของเรารึเปล่า ??

เราไม่อยากเป็นแบบนี้ ไม่อยากไปไหนกับเพื่อน ไม่อยากอ่อนแอให้ใครๆเห็น
ไม่อยากร้องไห้  เบื่ออออออออ
พ่อบอกว่าแค่นี้เป็นอะไรนิดๆหน่อยในชีวิต 
แต่เราก็ไม่อยากเจอนิดหน่อยในชีวิตแบบนี้
พอเค้าประกาศคะแนน แปะหรา  แค่คิดก็ไม่อยากเจอใครแล้วอ่ะ

เราต้องผ่านช่วงแย่ๆนี้ไปให้ได้  เราต้องผ่านไปให้ได้



คำว่าหมอ ประกอบด้วยตัวอักษรสามตัว

ห    ---->   ให้

ม    ---->    มานะ

อ    ---->    อดทน


ตอนนี้คงต้องอดทน  อดทนเท่านั้น 

หมอ   หมอ   หมอ  หมอ







ยังจำได้ว่าตอนรับไทด์เขียว  พี่สตาฟเคยพูดไว้ว่า
อาชีพของเรา ถ้าคิดจะลาป่วย อย่าทำ เพราะเราลาได้แค่สองอย่าง
คือ  ลาออก กับ ลาไปตาย

มันดูหนักหนามากในความรู้สึกเราตอนนั้น  แต่เห็นจะจริง
เพราะถ้าทนไม่ได้ก็ลาออกกับไปตายซะ  จะมาขอหยุดขอพัก
มันไม่ได้หรอก 

ตอนนี้รู้แล้วว่าต้องทำไง ก็ทำซะนะธัญวรรณ
หมดโหมดเครียด  พอ!!!




พี่เบลล์  พี่รหัส 067 


ซ้อนๆกันเพื่ออะไร??  แต่คอใหญ่เหมือนพวกเพาะกล้ามเลยอ่ะ
ปากแด๊งแดงเนอะ 5555  หน้ามันไปด้วยอ่ะ


แล้วใครนะรหัส 067 ??  ก็เราไง 5555
พี่เบลล์โทรหาโทรถามทุกวันเลย ว่าเป็นไงบ้างทำได้มั๊ย?? 
ไอเราก็อยากตอบให้ชื่นใจ  แต่ทุกวันก็บอกไปว่าทำไม่ได้  TT__TT

วันไหนนั่งโต้รุ่ง พี่เค้าก็นั่งเป็นเพื่อน
โทรจิกให้ไป่านหนังสือด้วยกันที่ทองจันทร์  ซื้อ ขนม และ นมหมีน้ำผึ้ง
(นมหมีน้ำผึ้งนี่ชอบกินเหมือนกัน ของเทคครั้งแรกที่ได้ก็มีนมนี่เหมือนกัน
แอบตกใจคิดว่ารู้ว่าเราชอบกินอะไร ถามทีหลังพี่เค้าบอกว่า ซื้อให้เพราะพี่ชอบกิน)
ให้กินทุกวันเลย  เราไม่มีพี่  เวลาพี่เค้าอยู่ด้วย เรารู้สึกถูกปกป้องด้วยล่ะ อิอิ
55555555555555555

เวลาโทรมาหา ประโยคแรกที่ได้ยินคือ  "คนสวยทำอะไรอยู่" (แดกดันชัดๆอ่ะ)
เราว่าเรากับพี่เค้าสนิทกันมากกว่าพี่รหัสน้องรหัสคู่อื่น  จริงๆขนมไม่ต้องบ่อยก็ได้
แค่ห่วงทุกๆวันแบบนี้ก็ดีใจแล้วพี่เบลล์  ♥  :))

กับพี่ปีสามอ่ะก็สนิทกันป้าติมน่ารักอ่ะ บ้าดี  555บ้ากันอยู่สามคน เวลาเลี้ยงสาย
พี่แพทย์ใช้ทุนปีสูงๆก็ คุยกันเรื่องอะไรก็ไม่รู้ 
เรา ป้าติม พี่เบลล์ นั่งเมาน้ำลายกันสามคน หัวเราะกันตลอด ^O^


รูปที่ถ่ายๆกันเวลาออกไปเที่ยวที่ไหนอยู่กล้องจ๊อฟหมดเลยอ่ะ
เดี๋ยวค่อยเอามาลงอีดิทอีกซักรอบละกัน

มะกี้จะเอารูปลง โฟโต้ชอบเสียซะอีกละ
เดี๋ยวมาต่อละกัน  สบายใจขึ้น 0.8% หลังจากได้ระบาย 

สวัสดีค่ะ มิตรรักแฟนเพลงทุกท่าน เอิ้ก เอิ้ก  เปิดตัวด้วยรูปอันสยองขวัญ
ทำไมผมมันดูไม่ยาวเลยหง่ะ - -"

พี่นิกแย่งซีนจากด้านหลัง  เซ็ง - -"



หายไปไหนมา??  มันยุ่งสุดสุดไปเลยนะ ไม่ไหวจะเคลียร์ 555 5
ภาระรุงรังรัดแน่น จนหายใจไม่ออก  เง้ออออ  ได้แก่

ปฐมนิเทศน์ของมหาลัย 

กิจกรรมสอนน้องใหม่ใช้ชีวิต (รักข้ามรุ่นกันเลยทีเดียว 55 5)

เฟรชชี่ไนท์

ราตรีนี้สีเขียว

พัฒนนิเทศน์

ที่ไล่มาทั้งหมดเนี่ย ติดต่อกันมาหนึ่งเดือน T____________T
เวลาเป็นส่วนตัวหลังหกโมงเย็น คือไม่มีอ่ะ สะกดคำว่าว่างไม่เป็นแล้ว
แต่ก็นะ กิจกรรมมันให้อะไรหลายๆอย่างที่ดีๆเยอะเลย

เดี๋ยวตีสอง ถ้าอัพไม่เสร็จก็ค้างไว้ก่อนนะ 55 5
เพราะพรุ่งนี้เรียนแปดโมง ถ้าไม่อัพ เรื่องมันก็มาเรื่อยๆอ่ะ
กลัวว่าต่อไปจะค้างปี  อยากอัพเก็บไว้นั่งย้อนอ่านเองด้วย  ^^

ต่อๆ เอาไงดี ไล่เป็นเรื่องๆไปละกัน
ปฐมนิเทศของมหาลัยก็ไม่มีอะไรมากอ่ะ  ตักบาตร ดูคอนเสริต ประมาณนี้อ่ะ
คือมันนานแล้วไง ถ้าฝอยแล้วไม่จบ ฮ่าๆๆ

กิจกรรมสอนน้องใหม่ใช้ชีวิต ก็เป็นเฉพาะของคณะแพทย์
ประมาณว่าให้ปีสี่มาทำหน้าเหี้ยมๆ พูดแรงๆใส่อ่ะ คือเห็นว่าพี่เค้าหลบไปหัวเราะ
อย่างฮาอ่ะ  เค้าสอนให้ตรงต่อเวลาเพราะอาชีพเราเรื่องนี้สำคัญมาก
การแต่งกาย ภาพพจน์ คำพูด บลาๆ

แล้วต้องไปร้องเพลงที่บินหลา หนึ่ง กับ สี่ เพื่อให้พี่ที่ปีสูงๆเค้ายอมรับเป็นรุ่น
ถ้าเค้าไม่ยอมรับ เราก็จะกลายเป็น MED พิเศษ คือปีที่แล้วสามสิบห้าใช่ป่ะ
ปีต่อจากเราก็เป็นสามสิบหก เราไม่มีรุ่นอยู่ - -"
ตอนไปร้องที่บินหลาหนึ่งอ่ะ พี่เค้าไม่บูมให้ แต่ก็นะ เรายังร้องไม่ดี
ร้องที่บินหลาสี่สองรอบ ว๊ากปางตาย (แต่เค้าบอกกันมาว่าแพทย์อ่ะว๊ากเบาสุด)
พอพี่เค้าบูมให้ ร้องไห้เลย คุมไม่อยู่ มันหมายถึงการยอมรับโดยสมบูรณ์แล้ว ^^

เค้าแจกไทด์เขียว ตอนได้ใส่นะ โห เรารู้สึกดีมากๆเลย บอกไม่ถูก

แอบปลื้มพี่สต๊าฟ(อีกแล้ว 55 5) แหม เราว่าคนใส่เสื้อกาวด์นี่ดูดีทุกคนเลย
จริงๆนะไหล่กว้างๆเราชอบมองที่สุด 55555555555555555555555555
มีรูปด้วยอยู่ในกล้องจ๊อฟ เดี๋ยวเอามาลง ไม่พลาดอยู่แล้วเรื่องสตาฟไม่อยากพล่ามอ่ะ
เพราะเลิกปลื้มไปแล้ว เดี๋ยวจะปลื้มอีก แล้วไม่จบ 55 5

งานเฟรชชี่ไนท์ ก็เปิดสายรหัส พี่รหัสที่แอบซุ่มเทคของทุกวันๆ ได้เจอวันนี้ล่ะ 555
มากันทั้งสายตั้งแต่ใช้ทุนแล้วรวมถึงอะฮ้าน  กินเปรมเลย พี่เค้าพาไปเลี้ยง
แต่คุยกันอยูสามคนอ่ะ เรา พี่ติม(ปีสาม) พี่เบล(ปีสอง) เรามีแผนการกันว่า
จะตัดสายโครหัส 5555 พวกเราเป็น 067 ไง แล้วหมั่นไส้ชีคนนึงใน 167
คนเดียวเท่านั้น พี่เบลบอกว่าพี่เบลจะตัดสายเอง 555555




พี่ติมกะพี่เบล สองคนนี้น่ารักที่สุดเลย > <

ราตรีนี้สีเขียวนี่ ก็ประกวดดาวเดือนอะไรอย่างงี้ ถ่ายมาแค่เดือน
ไม่ถ่ายดาว 5555555  เพราะเราคือดาวดวงเดียว ไม่ใช่ละๆ เพ้อเจ้อ
ผู้ที่ได้รับตำแหน่งก็คือ น้องเติ้ล รหัส 066 นั่งหน้าชั้นทุกวันนี่เอง
ตอบคำถามดีพอๆกับกายนะ แต่ดูมั่นใจกว่า แต่แกเสียงเหมือนเป็ดอ่ะเติ้ล
5555

จริงๆมีถ่ายคู่กันด้วย แต่สูงต่างสีต่าง ไม่เอาลงเป็นดีที่สุด
ขี้เกียจมานั่งเซนเซอร์อีก - -

คิดไม่ออกแล้วอ่ะ  เดี๋ยวคิดอะไรออกอีก  หน้าต่อไปละกันเนอะ
คืนนี้ราตรีสวัสดิ์  ปิดคอมไปก็อ่านแล๊ปต่ออยู่ดี อ๊ากกกกก

นอนเลยดีกว่า เดี๋ยวช๊อกตายพอดี
สุดท้าย หน้านี้อีดิทเรื่อยๆแน่นอน  โฮะๆ

นี่คือของเทคที่ได้  ตอนแรกคิดว่า ถ้าตูไม่ได้คนเดียวนี่ทำไงวะ!!
แต่ได้มาก็โอเค  ขอบคุณที่พี่ไม่ลืมนะคะ 55 5
หนูอ่ะเลี้ยงง่าย  ไม่ต้องอะไรมาก เพราะหนูยังไงก็ได้
แค่ตอนสอบขอแนวบ้างอะไรบ้าง  แค่นั้นพอเนอะ!!




อันนี้เป็นกางเกงเลของคณะ มียี่สิบสี แต่เราเอาเขียวคณะมา
เพราะเลือกไม่ถูก 55 5  เขียนว่า  MEDICINE MOR-OR


จากนั้นก็แยกย้ายกลับคนที่บ้านอยู่แถวนี้ก็กลับ คนที่บ้านไกล
ก็นอนหอ เรากลับกะจ๊อบ ไปกันทั้งมินิสกู๊ดนั่นล่ะ 55 5

พอวันนี้ 

23 พฤษภาคม 2551

ไปสาย เพราะไปรับจ๊อบก่อนที่หอมัน แล้วแวะซื้อไส้กรอกกับน้ำผักกิน
แต่เค้าไม่ลงทะเบียนไร ก็เข้าห้องคอมพิวเตอร์ช่วยสอนไรงี้
เล่นไฮไฟว์ ออนเอ็มกัน ยังกะที่บ้านนี่ไม่มี - -"

พอเสร็จปุ๊บพักเบรค แล้วก็เข้าประเมิน LEARNING STYLE (นี่ล่ะ CS AR)
เราเป็นคนจำพวก ที่ว่าเรียนแบบท่องจำเอาอะไรๆต้องเป็นลำดับ
และในขณะเดียวกันก็เพ้อเจ้อ 55 5  ทำอะไรหลายอย่างได้ในเวลาเดียวกัน
พูดเรื่องนึงแล้วพอคิดอีกเรื่องได้จะฝอยก่อน  แล้วก็ไปนู่นอีก  คือไม่จบอ่ะ
ทำนองนี้อ่ะมีความขัดแย้งในตัวเองสูง 55 5
จ๊อบเป็น AR อย่างเดียว  เจ๊เป็น CS อย่างเดียว  มีอย่างอื่นอีกนะแต่จำไม่ได้

แล้วเราก็อ่อนเลขมากๆ 55 5 แต่อังกฤษโอเค เพราะว่าเอาโอเนตมาวัดไง
สองวิชานี้มันหน่อวยกิตเยอะ  เราจะฟิตๆๆเนอะ ^^

แล้วก็เลิก ประเมินกิจกรรม  กินข้าวเที่ยงกัน
นั่งเม้าเรื่องเครื่องสำอางค์  กัน อีจ๊อบก็ขายของๆ DHC ของมันตามประสา


ฟรี (คนนี้จ๊อบหมายปองไว้ 55 5) เรียกเราไปแล้วถามว่า
เราชื่อจริงชื่อธัญวรรณป่ะ?  เราก็บอกเออใช่ๆ ทำไมเหรอ
มันก้บอกว่าพี่รหัสฝากมาขอเบอร์  ><"
แหม  ครั้งแรกเลยนะที่มีคนขอเบอร์ 555 5 คนมันไม่สวยไง 555
เราก็แบบผู้หญิงผู้ชายหง่ะฟรี  แบบถ้าผู้ชายเรากลัวพ่อว่าไรงี้ 555 5
แต่เอาไปก็ได้ 555555555555555555555555555555
ก็บอกๆไป ฟรีก็บอกว่าไม่แน่อาจจะเป็นผู้หญิงแล้วฝากผู้ชายมาถามก็ได้
ถ้าเป็นงี้แอบผิดหวัง  555 5


แล้วเราก็ถามจ๊อบว่ากินไอติมกันป่ะไรงี้ ก็เออๆ  ไปกัน
แล้งพี่มะขามนั่งอยู่ด้วยไง  แล้วพี่เค้ายังไม่อยากกลับ ก็เลยไปรถพี่มะขาม
แอร์เย็นมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก





บนรถพี่มะขาม ถ่ายไว้ เผื่อต่อไปไม่ได้นั่งแล้ว 55 5
อย่างน้อยก็เคยนั่งละว้าาาา  ^^
ข้างหลังอ่ะ หัวนังจ๊อฟฟี่  ระหว่างนั่งไปกินไอติม


แล้วก็ไปเล่นเกมกันก่อน มีเด็กแปลกๆมายืนเกาะตู้
แล้วมากดๆมั่วๆอ่ะ  แล้วเราก็ได้รู้ว่าพี่มะขามเป็นคนดุ 55 5
แบบกับเด็กอ่ะบอกดีๆก็อาจจะได้มั้ง แต่พี่เค้าทำหน้าดุไปเลย



จริงๆน้ำต้องมาก่อนไอติมเด่  แต่ไม่เป็นไรๆ 


แล้วระหว่างกิน คือแบบตอนเดินมาขึ้นรถก่อนมากินไอติมอ่ะมันร้อนไง
แล้วพอได้กินไอติมแล้วมันมีความสุขอ่ะ  เป็นป่ะ??

พี่มะขามบอก  กินงี้เมื่อไหร่จะหมด  กินคำ ยิ้มคำ
อ๊าาาา   สังเกตหน้าเค้าด้วยหรอ??  แต่ไม่ได้ถามหรอกนะ
ยิ้มในใจคนเดียว 55 5

แล้วก็ไปซื้อหนังสืออ่านกัน  เรากะว่าเออไปแล้วหยิบออกเลย
แต่มันหาไม่เจอหง่ะ  ก็ต้องรอพนักงานหาให้ไง 
รอนานนนนนมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เรากลัวพี่ขามรมสียมากๆ แบบยืนมองหน้ากันกะจ๊อบอ่ะ
จ๊อบก็บอกว่าให้ไปบอกพี่มะขามว่า รอแป๊บไรงี้  เราก็ไม่กล้าไง
จนพี่เค้าเดินมาพูดว่า....

รอนานเห็นป่ะเราเลยต้องซื้อด้วยเลย

ดีเนอะที่ไม่โกรธ  แล้วก็กลับกัน  พี่มะขามมาส่งที่ มอ.
ให้จ๊อบเอารถ แล้วพี่เค้าบอกว่าฝนตกกลับไง เพราะรถมอไซค์จ๊อบไง
แล้วอีจ๊อบก็ปากดีบอกโชว์หวิวไปเลย 555 5 พี่มะขามก็ฮา 
แต่เดี้ยนนั่งหน้ากลัวสายตาพี่มะขามก็หัวเราะ แหะ แหะ  แต่ว่าอายนะเคอะ!!

แล้วก็ขอบคุณที่มาส่งไรงี้ บ๊ายบาย พี่มะขาม 55 5
หวังว่าคงได้นั่งรถพี่ในฐานะอื่นบ้าง 55  5  แต่ก็นะ มีอีกเยอะแยะเเน่ะ  55 5
(พูดเหมือนเลือกได้เลยเนอะ 5555)

แล้วก็ซ้อนมอไซค์จอบกลับแล้วก็กลับบ้าน  หลังจากนั้นก็หลับบบบบบ
วันจันทร์ที่ยี่สิบหกก็รับน้องอีก  โอ่ย  เยอะแยะนะ  เดี๋ยวอาจจะทิ้งหน้านี้ไว้นาน
เลยก็ได้ แต่คงอัพอีกล่ะ  อัพแบบใส่ชุดเต็มตัว 55 5  เรื่องรับน้องไรงี้
แล้วเจอกันใหม่เนอะ 

:)

ตอนแรกกะว่าจะไม่จุดแล้วนะ 55 5 แต่มันอดไม่ได้ เดี๋ยวซักพักคงเลิก
วันนี้หมอนัดทำฟัน  หลังจากที่หนีมา สามเดือน สามเดือนเอง
บ่นซะ!! (ทีตอนนั้นหกเดือน ยังบ่นน้อยกว่านี้เลย - -")
หรือว่าตอนนั้นหมอคงลืมไปแล้วว่ามีเราเป็นคนไข้ด้วย  55 5



วันนี้สียางไม่ประทับใจ แต่ก็ใส่สีเขียวนะ แต่เขียวสะท้อนแสง
สิ้นคิดมาก  - -" เขียวก่อนสวยกว่า เขียวขี้ม้าสวย^^
สลับกับสีดำ ทำไปหมอก็บ่นไป 
"ช่วงนี้เป็นระยะฟันกัด มาหาหมอตรงตามนัดนะคะ"
"อย่าหายไปยาวแบบนี้ แล้วเมื่อไหร่จะเสร็จ"

- -"

แต่หมอมือเบานะ เราไม่เจ็บเลย  ฮี่ๆๆ
 

พอทำฟันเสร็จ  เราก็ไปดูรองเท้าผ้าใบที่เซน เดินข้ามไปถึงเลย
แต่มันหิวมากไง เลยหาไรกินกับแก้มก่อน
ตอนแรกกะจะกินข้าวผัดแฮมไก่กับไก่ทอดสองชิ้น
คิดไปคิดมากินแมคดีกว่า  สั่งด้วยความตาลาย  กินไม่หมดหง่ะ
แล้วนั่งรอกินให้หมดคงไม่ไหว เลยหิ้วเฟรนฟรายกลับ

ตอนแรกกะกินแมคไก่ ลืมไป เพิ่งเจาะหูนี่หว่า เดี๋ยวแสลง
กินหมูแทนแก้มกินไก่  อิจฉาๆๆ  >__<


พอกินเสร็จปุ๊บก็ไปซื้อเครื่องเขียนของแก้ม
เราก็เดินลอยไปเรื่อย  ไม่ได้อยากได้อะไร  ทั้งๆที่เดินไปหยิบนิยาย
แต่ก็วางลงไม่เอาซะงั้นอ่ะ  - -"  (เป็นคนโลเลรึเปล่าวะ??)


แล้วก็ไปดูผ้าใบกันก่อน ดูที่ชอปมันแล้วไม่ถูกใจเลย T___T
(เวลาหาร้องเท้าที  ตูเหนื่อยงี้ประจำ) เท้ายาวและเรื่องมาก
จะเอาแบบโน้น แต่ขอลูกเล่นแบบคู่นี้  ไม่มีเหรอคะ??
(พนักงานคงเกลียดแล้วคิดในใจว่าแกไปผลิตเองดีมั๊ย??)
เคยคิดนะว่าถ้าทำเองได้คงทำซักคู่  เพราะรองเท้าที่ถูกใจจริงๆในชีวิต
มีสองคู่เอง ถ้าไม่เรียบก็บ้าไปเลย  มีแค่นี้จริงๆ


แล้วก็เลี้ยวมาเห็นร้านตุ้มหู  เจาะทีไรเป็นงี้ทุกที
ต้องมีเรื่องเลือดตกยางออก  เราเห็นมันเป็นวงๆสวยดี เลยเดินไปดู
ไม่ได้กะว่าจะซื้อ แต่ก็.. . (ตามระเบียบธัญวรรณ)

"พี่คะเอาคู่นี้  ใส่เลยนะคะ ไม่ต้องใส่ถุง"

สงสัยตอนนั้นเราคงลืมว่าแผลยังไม่หาย  - -" ถอดแล้วใส่มันตรงนั้นเลย
ข้างซ้ายโอเค ไม่เจ็บ แต่ข้างขวา ทำไมมันไม่ทะลุข้างหลังซักทีฟะ!!
(จิ้มจนเลือดออกตามเสต็ป) T________________T
แต่ไม่เจ็บแล้วนะ  พนักงานมองด้วยความเสียวไส้  จิ้มมันไม่เข้าซักที
เลยให้เค้าช่วยเลือดเต็มเลย เปื้อนมือเค้าด้วยนะ สงสารพี่เค้าอ่ะ  >__<
มันก็ยังไม่เข้า  เค้าเลยเอาแบบแป้นมาเจาะก่อน  และแล้ว
มันก็   "ปลุ๊ด"   เข้าไปโดยสวัสดิภาพ (แบบนี้ยังเรียกสวัสดิภาพ - -)
เราก็เลยใส่กลมๆข้างนึง   แล้วก็ห่วงข้างนึง   - -" 
ขอบคุณพี่ร้านนั้นมาก เพราะพี่พยายามช่วย  แม้ว่าพี่จะกลัวก็ตาม^^


เลยเดินมาดูที่ชั้นสปอร์ต ได้มาเลยแบบปิดตาหยิบ ถ้าเลือกมาก
กลัววุ่นวายอีก  เลยได้ลายสลับเขียวอ่อนๆเป็นตางราง
ข้างนอกขาวหม่นๆ ก็โอเค แต่ไม่ได้จัดว่าถูกใจเลยนะ T__T
กับถุงเท้าคู่นึง โอะโอ!! ลดราคาอยู่ ไม่แพงอย่างที่คิด ^^


จากนั้นเราก็กลับบ้าน ฮิ้วววว 
วันนี้ออกจากบ้านเพราะอยากได้ของไง เลยไม่เป็นไรเท่าไหร่
ถ้าไม่งั้นเราคงแหมะอยู่บ้านตาม นิสัย ฮ่าๆๆๆ




บ้านไทยคลัสเตอร์ สมุย  ^^  web cam ขาวเชียว ฮี่ๆๆ



ยังเจ็บหูอยู่เลย ทายาหม่องจะหายป่ะ??
รองเท้าโอเคพอดี  เดี๋ยวลองใส่กะชุดนักศึกษาดูว่าเข้ากันดีรึเปล่า?
รองเท้าก็เขียว กระเป๋าก็เขียว เหล็กที่ฟันก็เขียว
มีอะไรพอจะเขียวได้อีกมั๊ย??  วันเปิดเทอม  ฮ่าๆๆๆ

รักเพลงนี้จัง  พี่มี่ที่รัก ^^

ถ้ามีรักครั้งใหม่เมื่อไหร่  เพลงนี้จะถูกลงอีกครั้ง
หรือว่าคงไม่ได้ลงแล้วล่ะ  ฮ่าๆๆ