counter 6,242

สนุกดี



อะเฮอะ 555 5  เราไม่จุดละนะ 55 5  ทิ้งยาวยาว ไปช่วงนึงเลยเนอะ
ไม่ได้ลืมนะจ๊ะ เข้ามาอ่านตลอดล่ะ  แต่ไม่มีอารมณ์
เพราะทั้งเหนื่อยและก็เหนื่อย (เอ๊ะ!! อีนี่ยังไงวะ)

คอมเม้นบางคนก็ไม่ได้ตอบ และบางไดก็อ่านแล้วนะ แต่ไม่ได้เม้น
เพราะตอนนั้นเป็นแบบที่บอกไปแล้วข้างบน 55 5

เราเตรียมตัวไปทำอะไรซักอย่าง  เค้าเรียกว่าอะไร  เดี๋ยวไปเปิดดูก่อนนะ
อ๋อ  เค้าเรียกว่า

"โครงการเสริมสร้างทักษะการเรียนรู้และความสามารถในการปรับตัวสำหรับนักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่ 1 "

เป็นแพทย์โครงการพิเศษ ก็คือ แพทย์ชนบทและแพทย์สามจังหวัดชายแดนภาคใต้
ตอนก่อนไปตื่นเต้นมากๆเลยล่ะ  คือเค้าบอกว่าจะมีการเปิดรหัสไรทำนองนี้ 55 5
เดี๋ยวเรื่องรหัสเล่าทีหลัง โอ๊ย เรียงไม่ถูก คือเป็นพวกความคิดแบบ CS AR 
(เดี๋ยวเล่าอีกทีว่าเป็นไง)

เพิ่งรู้อีกอย่างว่าแพทย์ชนบทจะเรียกว่า   CPIRD  คือเค้าไม่เรียกยาวอ่ะ
จะเรียกสั้นๆว่าซีเพอร์ด 
(เห็นป่ะว่าฝอยไปเรื่อย 55 5)


ขอรวบรวมสติแป๊ปปป  ว่าจะเอาไงก่อน 555

22 พฤษภาคม 2551

วันแรกเริ่มตอนบ่ายโมง  อาบน้ำตั้งแต่สิบเอ็ดครึ่ง อาบนานไงเลยต้องรีบอาบเร็วๆ
แต่ก็แต่งตัวอะไรเสร็จประมาณ  เที่ยงครึ่งละ 55 5 พ่อก็บอกให้ติดกิ้บหน่อย
มันจะได้ดูเรียบร้อย  พ่อเอาแว๊กพ่อมาลูบผมไอตรงที่ชี้ๆ ให้ด้วย 
คือต้องเรียบร้อยจัด  55 5   แว๊นๆสกู๊ดเตอร์ไปเอง มหาลัยอยู่ข้างบ้านไง
ไปถึงก็ลงทะเบียนพร้อมจ๊อฟฟี่  แล้วเค้าก็ให้ป้ายคล้องคอมาไง
แต่เป็นชื่อคนอื่นไม่ใช่ชื่อเรา  ก็ถือๆเอาไว้ใช่ป่ะ กะว่าเดี๋ยวเค้าต้องให้แลกไรงี้


แล้วก็เห็นแพทย์สามจังหวัดครั้งแรก  โอ้วว  ไม่เป็นอย่างที่คิดนะ
ขาว  สูง  ตี๋  เยอะเลยอ่ะ  ตอนแรกกะว่าต้องไม่เวิร์คไรงี้  ผิดคาดมากๆ
แล้วซักพักเค้าก็ให้เขียนข้อความลงไปที่ป้ายคล้องคอใช่ป่ะ
เราเขียนว่า  "ขอให้มีกำลังในการทำเรื่องดีดี ทุกๆวัน"

แล้วเค้าก็ให้แลกกัน ให้ไปหาคนที่ชื่ออยู่ที่ป้าย 
เราหาไม่เจอหง่ะ - -" แล้วเราก็แบบตะโกนๆ  ภูมิภัทร ภูมิภัทร
แล้วชายหนุ่มคนนั้นก็ยกมือขึ้นมา แหวกฝูงชน 555 5
ผมครับ  ผมครับ

สูง  ขาว  ตี๋  ใช่เลย!!! 555 5

เค้าก็รับไปแล้วก็แยกๆกันไรงี้เพราะว่าต้องกลับที่นั่งเดิม
ซักพักอีตาภูมิภัทรเนี่ย   โดนพี่เค้าเรียกให้แนะนำตัวไง  ก็ออกไป
แล้วเค้าก็บอกว่าได้รับป้ายมากจากใคร  จ๊อบกะเจ๊นี่  กระทุ้งศอกตูใหญ่เลย
แบบประมาณว่าเดี๋ยวมึงต้องยืนแน่ๆไรงี้  55 5

แต่มันตอบว่า  "ผมจำไม่ได้ครับ พอดีเร็วมาก เห็นแว๊บๆ"   ><" ไอบ้าตูอุส่าประทับใจ
แล้วพี่ก็ถามว่าใครให้ภูมิภัทรยืนหน่อย  เออก็ยืน แล้วแบบเค้าก็ให้ถือไมค์คุยกัน
เรารู้ตัวเลยว่าหน้าชา 55 5  ภูมิภัทรก็หน้าแดงเอาแดงเอา 
พี่เค้าก็บอกว่าเออ ภูมิภัทรจะเอาเบอร์เลยป่ะ  ขอมันตรงนี้เลย
โห่กันเกรียวกราว แบบว่าอยากจะแทรกแผ่นดินหนี 555 5

แล้วจากนั้นก้ทำกิจกรรมกลุ่ม ออกไปพรีเซนไรงี้  หมอที่ดีต้องทำไง
แพทย์คืออะไร 
พอซักพักรุ่นพี่เค้าก็มาแนะนำวิธีการเรียน ว่าต้องทำไงอะไรบ้าง
ฮามากอ่ะ  พี่คนที่ชื่อจัมโบ้  ไม่หล่อแต่เร้าใจสุดๆ ><"

แล้วเค้าก็พาไปหอพักนักศึกษาแพทย์  พาไปรับของเทค
จากพี่รหัสแล้วก็มีเต้นๆกัน  สนุกดี คือไม่คิดว่า
หมอจะมีด้านที่เป็นแบบนี้ด้วย   55 5 โยกกันเอวหลุด!! 

จ๊อบบอกให้เราช่วยเตือนๆมันด้วยว่าอย่าเพิ่งเต้น 55 5
แต่อีเจ๊นี่แอ๊บมาก ทำเป็นไม่กล้าออก แต่ชั้นรู้นะว่า
ที่แกแอ๊บเพราะพี่รหัสแกเป็นนักว่ายน้ำมหาลัย  เลยทำสวยไว้ก่อน 55 5

แล้วเค้าก็ให้แนะนำตัวแล้วก็ให้ของเทค แต่ไม่เปิดเผยโฉมหน้าพี่รหัส
ยิ่งยั่วยิ่งอยาก 55 5 




นี่คือของเทคที่ได้  ตอนแรกคิดว่า ถ้าตูไม่ได้คนเดียวนี่ทำไงวะ!!
แต่ได้มาก็โอเค  ขอบคุณที่พี่ไม่ลืมนะคะ 55 5
หนูอ่ะเลี้ยงง่าย  ไม่ต้องอะไรมาก เพราะหนูยังไงก็ได้
แค่ตอนสอบขอแนวบ้างอะไรบ้าง  แค่นั้นพอเนอะ!!





อันนี้เป็นกางเกงเลของคณะ มียี่สิบสี แต่เราเอาเขียวคณะมา
เพราะเลือกไม่ถูก 55 5  เขียนว่า 
MEDICINE MOR-OR


จากนั้นก็แยกย้ายกลับคนที่บ้านอยู่แถวนี้ก็กลับ คนที่บ้านไกล
ก็นอนหอ เรากลับกะจ๊อบ ไปกันทั้งมินิสกู๊ดนั่นล่ะ 55 5

พอวันนี้ 

23 พฤษภาคม 2551

ไปสาย เพราะไปรับจ๊อบก่อนที่หอมัน แล้วแวะซื้อไส้กรอกกับน้ำผักกิน
แต่เค้าไม่ลงทะเบียนไร ก็เข้าห้องคอมพิวเตอร์ช่วยสอนไรงี้
เล่นไฮไฟว์ ออนเอ็มกัน ยังกะที่บ้านนี่ไม่มี - -"

พอเสร็จปุ๊บพักเบรค แล้วก็เข้าประเมิน LEARNING STYLE (นี่ล่ะ CS AR)
เราเป็นคนจำพวก ที่ว่าเรียนแบบท่องจำเอาอะไรๆต้องเป็นลำดับ
และในขณะเดียวกันก็เพ้อเจ้อ 55 5  ทำอะไรหลายอย่างได้ในเวลาเดียวกัน
พูดเรื่องนึงแล้วพอคิดอีกเรื่องได้จะฝอยก่อน  แล้วก็ไปนู่นอีก  คือไม่จบอ่ะ
ทำนองนี้อ่ะมีความขัดแย้งในตัวเองสูง 55 5
จ๊อบเป็น AR อย่างเดียว  เจ๊เป็น CS อย่างเดียว  มีอย่างอื่นอีกนะแต่จำไม่ได้

แล้วเราก็อ่อนเลขมากๆ 55 5 แต่อังกฤษโอเค เพราะว่าเอาโอเนตมาวัดไง
สองวิชานี้มันหน่อวยกิตเยอะ  เราจะฟิตๆๆเนอะ ^^

แล้วก็เลิก ประเมินกิจกรรม  กินข้าวเที่ยงกัน
นั่งเม้าเรื่องเครื่องสำอางค์  กัน อีจ๊อบก็ขายของๆ DHC ของมันตามประสา


ฟรี (คนนี้จ๊อบหมายปองไว้ 55 5) เรียกเราไปแล้วถามว่า
เราชื่อจริงชื่อธัญวรรณป่ะ?  เราก็บอกเออใช่ๆ ทำไมเหรอ
มันก้บอกว่าพี่รหัสฝากมาขอเบอร์  ><"
แหม  ครั้งแรกเลยนะที่มีคนขอเบอร์ 555 5 คนมันไม่สวยไง 555
เราก็แบบผู้หญิงผู้ชายหง่ะฟรี  แบบถ้าผู้ชายเรากลัวพ่อว่าไรงี้ 555 5
แต่เอาไปก็ได้ 555555555555555555555555555555
ก็บอกๆไป ฟรีก็บอกว่าไม่แน่อาจจะเป็นผู้หญิงแล้วฝากผู้ชายมาถามก็ได้
ถ้าเป็นงี้แอบผิดหวัง  555 5


แล้วเราก็ถามจ๊อบว่ากินไอติมกันป่ะไรงี้ ก็เออๆ  ไปกัน
แล้งพี่มะขามนั่งอยู่ด้วยไง  แล้วพี่เค้ายังไม่อยากกลับ ก็เลยไปรถพี่มะขาม
แอร์เย็นมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก





บนรถพี่มะขาม ถ่ายไว้ เผื่อต่อไปไม่ได้นั่งแล้ว 55 5
อย่างน้อยก็เคยนั่งละว้าาาา  ^^
ข้างหลังอ่ะ หัวนังจ๊อฟฟี่  ระหว่างนั่งไปกินไอติม



แล้วก็ไปเล่นเกมกันก่อน มีเด็กแปลกๆมายืนเกาะตู้
แล้วมากดๆมั่วๆอ่ะ  แล้วเราก็ได้รู้ว่าพี่มะขามเป็นคนดุ 55 5
แบบกับเด็กอ่ะบอกดีๆก็อาจจะได้มั้ง แต่พี่เค้าทำหน้าดุไปเลย



จริงๆน้ำต้องมาก่อนไอติมเด่  แต่ไม่เป็นไรๆ 


แล้วระหว่างกิน คือแบบตอนเดินมาขึ้นรถก่อนมากินไอติมอ่ะมันร้อนไง
แล้วพอได้กินไอติมแล้วมันมีความสุขอ่ะ  เป็นป่ะ??

พี่มะขามบอก  กินงี้เมื่อไหร่จะหมด  กินคำ ยิ้มคำ
อ๊าาาา   สังเกตหน้าเค้าด้วยหรอ??  แต่ไม่ได้ถามหรอกนะ
ยิ้มในใจคนเดียว 55 5

แล้วก็ไปซื้อหนังสืออ่านกัน  เรากะว่าเออไปแล้วหยิบออกเลย
แต่มันหาไม่เจอหง่ะ  ก็ต้องรอพนักงานหาให้ไง 
รอนานนนนนมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เรากลัวพี่ขามรมสียมากๆ แบบยืนมองหน้ากันกะจ๊อบอ่ะ
จ๊อบก็บอกว่าให้ไปบอกพี่มะขามว่า รอแป๊บไรงี้  เราก็ไม่กล้าไง
จนพี่เค้าเดินมาพูดว่า....

รอนานเห็นป่ะเราเลยต้องซื้อด้วยเลย

ดีเนอะที่ไม่โกรธ  แล้วก็กลับกัน  พี่มะขามมาส่งที่ มอ.
ให้จ๊อบเอารถ แล้วพี่เค้าบอกว่าฝนตกกลับไง เพราะรถมอไซค์จ๊อบไง
แล้วอีจ๊อบก็ปากดีบอกโชว์หวิวไปเลย 555 5 พี่มะขามก็ฮา 
แต่เดี้ยนนั่งหน้ากลัวสายตาพี่มะขามก็หัวเราะ แหะ แหะ  แต่ว่าอายนะเคอะ!!

แล้วก็ขอบคุณที่มาส่งไรงี้ บ๊ายบาย พี่มะขาม 55 5
หวังว่าคงได้นั่งรถพี่ในฐานะอื่นบ้าง 55  5  แต่ก็นะ มีอีกเยอะแยะเเน่ะ  55 5
(พูดเหมือนเลือกได้เลยเนอะ 5555)

แล้วก็ซ้อนมอไซค์จอบกลับแล้วก็กลับบ้าน  หลังจากนั้นก็หลับบบบบบ
วันจันทร์ที่ยี่สิบหกก็รับน้องอีก  โอ่ย  เยอะแยะนะ  เดี๋ยวอาจจะทิ้งหน้านี้ไว้นาน
เลยก็ได้ แต่คงอัพอีกล่ะ  อัพแบบใส่ชุดเต็มตัว 55 5  เรื่องรับน้องไรงี้
แล้วเจอกันใหม่เนอะ 

:)

สนุกดี



อะเฮอะ 555 5  เราไม่จุดละนะ 55 5  ทิ้งยาวยาว ไปช่วงนึงเลยเนอะ
ไม่ได้ลืมนะจ๊ะ เข้ามาอ่านตลอดล่ะ  แต่ไม่มีอารมณ์
เพราะทั้งเหนื่อยและก็เหนื่อย (เอ๊ะ!! อีนี่ยังไงวะ)

คอมเม้นบางคนก็ไม่ได้ตอบ และบางไดก็อ่านแล้วนะ แต่ไม่ได้เม้น
เพราะตอนนั้นเป็นแบบที่บอกไปแล้วข้างบน 55 5

เราเตรียมตัวไปทำอะไรซักอย่าง  เค้าเรียกว่าอะไร  เดี๋ยวไปเปิดดูก่อนนะ
อ๋อ  เค้าเรียกว่า

"โครงการเสริมสร้างทักษะการเรียนรู้และความสามารถในการปรับตัวสำหรับนักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่ 1 "

เป็นแพทย์โครงการพิเศษ ก็คือ แพทย์ชนบทและแพทย์สามจังหวัดชายแดนภาคใต้
ตอนก่อนไปตื่นเต้นมากๆเลยล่ะ  คือเค้าบอกว่าจะมีการเปิดรหัสไรทำนองนี้ 55 5
เดี๋ยวเรื่องรหัสเล่าทีหลัง โอ๊ย เรียงไม่ถูก คือเป็นพวกความคิดแบบ CS AR 
(เดี๋ยวเล่าอีกทีว่าเป็นไง)

เพิ่งรู้อีกอย่างว่าแพทย์ชนบทจะเรียกว่า   CPIRD  คือเค้าไม่เรียกยาวอ่ะ
จะเรียกสั้นๆว่าซีเพอร์ด 
(เห็นป่ะว่าฝอยไปเรื่อย 55 5)


ขอรวบรวมสติแป๊ปปป  ว่าจะเอาไงก่อน 555

22 พฤษภาคม 2551

วันแรกเริ่มตอนบ่ายโมง  อาบน้ำตั้งแต่สิบเอ็ดครึ่ง อาบนานไงเลยต้องรีบอาบเร็วๆ
แต่ก็แต่งตัวอะไรเสร็จประมาณ  เที่ยงครึ่งละ 55 5 พ่อก็บอกให้ติดกิ้บหน่อย
มันจะได้ดูเรียบร้อย  พ่อเอาแว๊กพ่อมาลูบผมไอตรงที่ชี้ๆ ให้ด้วย 
คือต้องเรียบร้อยจัด  55 5   แว๊นๆสกู๊ดเตอร์ไปเอง มหาลัยอยู่ข้างบ้านไง
ไปถึงก็ลงทะเบียนพร้อมจ๊อฟฟี่  แล้วเค้าก็ให้ป้ายคล้องคอมาไง
แต่เป็นชื่อคนอื่นไม่ใช่ชื่อเรา  ก็ถือๆเอาไว้ใช่ป่ะ กะว่าเดี๋ยวเค้าต้องให้แลกไรงี้


แล้วก็เห็นแพทย์สามจังหวัดครั้งแรก  โอ้วว  ไม่เป็นอย่างที่คิดนะ
ขาว  สูง  ตี๋  เยอะเลยอ่ะ  ตอนแรกกะว่าต้องไม่เวิร์คไรงี้  ผิดคาดมากๆ
แล้วซักพักเค้าก็ให้เขียนข้อความลงไปที่ป้ายคล้องคอใช่ป่ะ
เราเขียนว่า  "ขอให้มีกำลังในการทำเรื่องดีดี ทุกๆวัน"

แล้วเค้าก็ให้แลกกัน ให้ไปหาคนที่ชื่ออยู่ที่ป้าย 
เราหาไม่เจอหง่ะ - -" แล้วเราก็แบบตะโกนๆ  ภูมิภัทร ภูมิภัทร
แล้วชายหนุ่มคนนั้นก็ยกมือขึ้นมา แหวกฝูงชน 555 5
ผมครับ  ผมครับ

สูง  ขาว  ตี๋  ใช่เลย!!! 555 5

เค้าก็รับไปแล้วก็แยกๆกันไรงี้เพราะว่าต้องกลับที่นั่งเดิม
ซักพักอีตาภูมิภัทรเนี่ย   โดนพี่เค้าเรียกให้แนะนำตัวไง  ก็ออกไป
แล้วเค้าก็บอกว่าได้รับป้ายมากจากใคร  จ๊อบกะเจ๊นี่  กระทุ้งศอกตูใหญ่เลย
แบบประมาณว่าเดี๋ยวมึงต้องยืนแน่ๆไรงี้  55 5

แต่มันตอบว่า  "ผมจำไม่ได้ครับ พอดีเร็วมาก เห็นแว๊บๆ"   ><" ไอบ้าตูอุส่าประทับใจ
แล้วพี่ก็ถามว่าใครให้ภูมิภัทรยืนหน่อย  เออก็ยืน แล้วแบบเค้าก็ให้ถือไมค์คุยกัน
เรารู้ตัวเลยว่าหน้าชา 55 5  ภูมิภัทรก็หน้าแดงเอาแดงเอา 
พี่เค้าก็บอกว่าเออ ภูมิภัทรจะเอาเบอร์เลยป่ะ  ขอมันตรงนี้เลย
โห่กันเกรียวกราว แบบว่าอยากจะแทรกแผ่นดินหนี 555 5

แล้วจากนั้นก้ทำกิจกรรมกลุ่ม ออกไปพรีเซนไรงี้  หมอที่ดีต้องทำไง
แพทย์คืออะไร 
พอซักพักรุ่นพี่เค้าก็มาแนะนำวิธีการเรียน ว่าต้องทำไงอะไรบ้าง
ฮามากอ่ะ  พี่คนที่ชื่อจัมโบ้  ไม่หล่อแต่เร้าใจสุดๆ ><"

แล้วเค้าก็พาไปหอพักนักศึกษาแพทย์  พาไปรับของเทค
จากพี่รหัสแล้วก็มีเต้นๆกัน  สนุกดี คือไม่คิดว่า
หมอจะมีด้านที่เป็นแบบนี้ด้วย   55 5 โยกกันเอวหลุด!! 

จ๊อบบอกให้เราช่วยเตือนๆมันด้วยว่าอย่าเพิ่งเต้น 55 5
แต่อีเจ๊นี่แอ๊บมาก ทำเป็นไม่กล้าออก แต่ชั้นรู้นะว่า
ที่แกแอ๊บเพราะพี่รหัสแกเป็นนักว่ายน้ำมหาลัย  เลยทำสวยไว้ก่อน 55 5

แล้วเค้าก็ให้แนะนำตัวแล้วก็ให้ของเทค แต่ไม่เปิดเผยโฉมหน้าพี่รหัส
ยิ่งยั่วยิ่งอยาก 55 5 




นี่คือของเทคที่ได้  ตอนแรกคิดว่า ถ้าตูไม่ได้คนเดียวนี่ทำไงวะ!!
แต่ได้มาก็โอเค  ขอบคุณที่พี่ไม่ลืมนะคะ 55 5
หนูอ่ะเลี้ยงง่าย  ไม่ต้องอะไรมาก เพราะหนูยังไงก็ได้
แค่ตอนสอบขอแนวบ้างอะไรบ้าง  แค่นั้นพอเนอะ!!





อันนี้เป็นกางเกงเลของคณะ มียี่สิบสี แต่เราเอาเขียวคณะมา
เพราะเลือกไม่ถูก 55 5  เขียนว่า 
MEDICINE MOR-OR


จากนั้นก็แยกย้ายกลับคนที่บ้านอยู่แถวนี้ก็กลับ คนที่บ้านไกล
ก็นอนหอ เรากลับกะจ๊อบ ไปกันทั้งมินิสกู๊ดนั่นล่ะ 55 5

พอวันนี้ 

23 พฤษภาคม 2551

ไปสาย เพราะไปรับจ๊อบก่อนที่หอมัน แล้วแวะซื้อไส้กรอกกับน้ำผักกิน
แต่เค้าไม่ลงทะเบียนไร ก็เข้าห้องคอมพิวเตอร์ช่วยสอนไรงี้
เล่นไฮไฟว์ ออนเอ็มกัน ยังกะที่บ้านนี่ไม่มี - -"

พอเสร็จปุ๊บพักเบรค แล้วก็เข้าประเมิน LEARNING STYLE (นี่ล่ะ CS AR)
เราเป็นคนจำพวก ที่ว่าเรียนแบบท่องจำเอาอะไรๆต้องเป็นลำดับ
และในขณะเดียวกันก็เพ้อเจ้อ 55 5  ทำอะไรหลายอย่างได้ในเวลาเดียวกัน
พูดเรื่องนึงแล้วพอคิดอีกเรื่องได้จะฝอยก่อน  แล้วก็ไปนู่นอีก  คือไม่จบอ่ะ
ทำนองนี้อ่ะมีความขัดแย้งในตัวเองสูง 55 5
จ๊อบเป็น AR อย่างเดียว  เจ๊เป็น CS อย่างเดียว  มีอย่างอื่นอีกนะแต่จำไม่ได้

แล้วเราก็อ่อนเลขมากๆ 55 5 แต่อังกฤษโอเค เพราะว่าเอาโอเนตมาวัดไง
สองวิชานี้มันหน่อวยกิตเยอะ  เราจะฟิตๆๆเนอะ ^^

แล้วก็เลิก ประเมินกิจกรรม  กินข้าวเที่ยงกัน
นั่งเม้าเรื่องเครื่องสำอางค์  กัน อีจ๊อบก็ขายของๆ DHC ของมันตามประสา


ฟรี (คนนี้จ๊อบหมายปองไว้ 55 5) เรียกเราไปแล้วถามว่า
เราชื่อจริงชื่อธัญวรรณป่ะ?  เราก็บอกเออใช่ๆ ทำไมเหรอ
มันก้บอกว่าพี่รหัสฝากมาขอเบอร์  ><"
แหม  ครั้งแรกเลยนะที่มีคนขอเบอร์ 555 5 คนมันไม่สวยไง 555
เราก็แบบผู้หญิงผู้ชายหง่ะฟรี  แบบถ้าผู้ชายเรากลัวพ่อว่าไรงี้ 555 5
แต่เอาไปก็ได้ 555555555555555555555555555555
ก็บอกๆไป ฟรีก็บอกว่าไม่แน่อาจจะเป็นผู้หญิงแล้วฝากผู้ชายมาถามก็ได้
ถ้าเป็นงี้แอบผิดหวัง  555 5


แล้วเราก็ถามจ๊อบว่ากินไอติมกันป่ะไรงี้ ก็เออๆ  ไปกัน
แล้งพี่มะขามนั่งอยู่ด้วยไง  แล้วพี่เค้ายังไม่อยากกลับ ก็เลยไปรถพี่มะขาม
แอร์เย็นมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก





บนรถพี่มะขาม ถ่ายไว้ เผื่อต่อไปไม่ได้นั่งแล้ว 55 5
อย่างน้อยก็เคยนั่งละว้าาาา  ^^
ข้างหลังอ่ะ หัวนังจ๊อฟฟี่  ระหว่างนั่งไปกินไอติม



แล้วก็ไปเล่นเกมกันก่อน มีเด็กแปลกๆมายืนเกาะตู้
แล้วมากดๆมั่วๆอ่ะ  แล้วเราก็ได้รู้ว่าพี่มะขามเป็นคนดุ 55 5
แบบกับเด็กอ่ะบอกดีๆก็อาจจะได้มั้ง แต่พี่เค้าทำหน้าดุไปเลย



จริงๆน้ำต้องมาก่อนไอติมเด่  แต่ไม่เป็นไรๆ 


แล้วระหว่างกิน คือแบบตอนเดินมาขึ้นรถก่อนมากินไอติมอ่ะมันร้อนไง
แล้วพอได้กินไอติมแล้วมันมีความสุขอ่ะ  เป็นป่ะ??

พี่มะขามบอก  กินงี้เมื่อไหร่จะหมด  กินคำ ยิ้มคำ
อ๊าาาา   สังเกตหน้าเค้าด้วยหรอ??  แต่ไม่ได้ถามหรอกนะ
ยิ้มในใจคนเดียว 55 5

แล้วก็ไปซื้อหนังสืออ่านกัน  เรากะว่าเออไปแล้วหยิบออกเลย
แต่มันหาไม่เจอหง่ะ  ก็ต้องรอพนักงานหาให้ไง 
รอนานนนนนมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เรากลัวพี่ขามรมสียมากๆ แบบยืนมองหน้ากันกะจ๊อบอ่ะ
จ๊อบก็บอกว่าให้ไปบอกพี่มะขามว่า รอแป๊บไรงี้  เราก็ไม่กล้าไง
จนพี่เค้าเดินมาพูดว่า....

รอนานเห็นป่ะเราเลยต้องซื้อด้วยเลย

ดีเนอะที่ไม่โกรธ  แล้วก็กลับกัน  พี่มะขามมาส่งที่ มอ.
ให้จ๊อบเอารถ แล้วพี่เค้าบอกว่าฝนตกกลับไง เพราะรถมอไซค์จ๊อบไง
แล้วอีจ๊อบก็ปากดีบอกโชว์หวิวไปเลย 555 5 พี่มะขามก็ฮา 
แต่เดี้ยนนั่งหน้ากลัวสายตาพี่มะขามก็หัวเราะ แหะ แหะ  แต่ว่าอายนะเคอะ!!

แล้วก็ขอบคุณที่มาส่งไรงี้ บ๊ายบาย พี่มะขาม 55 5
หวังว่าคงได้นั่งรถพี่ในฐานะอื่นบ้าง 55  5  แต่ก็นะ มีอีกเยอะแยะเเน่ะ  55 5
(พูดเหมือนเลือกได้เลยเนอะ 5555)

แล้วก็ซ้อนมอไซค์จอบกลับแล้วก็กลับบ้าน  หลังจากนั้นก็หลับบบบบบ
วันจันทร์ที่ยี่สิบหกก็รับน้องอีก  โอ่ย  เยอะแยะนะ  เดี๋ยวอาจจะทิ้งหน้านี้ไว้นาน
เลยก็ได้ แต่คงอัพอีกล่ะ  อัพแบบใส่ชุดเต็มตัว 55 5  เรื่องรับน้องไรงี้
แล้วเจอกันใหม่เนอะ 

:)

แค่อยากพล่าม

... .. ...

อารมณ์ยังไม่เลิกจุด วันนี้จะพล่ามเป็นหัวข้อไป จะได้ไม่สับสน 55 5



ง้องแง้ง งอแง และ งี่เง่า

เราก็ว่าเราโตแล้ว อายุก็จะสิบเก้าปีนี้ (มั๊ยอ่ะ?? ไม่แน่ใจ) ทำไมเรารู้สึก
ว่า เรายังร้องไห้เหมือนเด็กๆ แบบร้องไห้งี่เง่าอ่ะ อะไรๆก็ร้อง
อยากแก้ไขเหมือนกัน  แต่ดูๆแล้วยากว่ะ - -" 

อยู่ติดบ้านเกินไปนี่ก็ไม่ดีนะ 55 5 เพิ่งรู้ตัวว่าถึงในบ้านไม่มีอะไรกิน
เราก็ไม่ออกจากบ้าน คือไม่กินก็อยู่ได้ 55 5 เพราะไม่ชอบออกไปไหน
พ่อกับแม่เบื่อจะพูดเรื่องนี้  ยิ่งน้องนี่ยิ่งหนัก น้องนี่จะตรงข้ามกัน
ชีชอบออกจากบ้านมาก ไปทำอะไรนอกบ้านนี่จะปลื้ม

เรื่องใช้เงิน ดูบนเฮดไดดิ เป็นคนใช้เงินงี่เง่า คือเราว่ามันต่างกับฟุ่มเฟือยนะ
ฟุ่มเฟือยนี่คือเปลืองใช่ป่ะ  แต่เราไม่นะเราไม่ค่อยใช้เงิน
แต่มักเสียเงินแบบงี่เง่า เช่น ซื้อกระจก ลิปกลอส คือมีอยู่แล้วแต่ชอบ
(หรือตกลงเราฟุ่มเฟือย??) 55 5



ยังจัดการเอกสารไม่เรียบร้อย!!

- ยังไม่ได้ถ่ายรูปนักศึกษา (แหมถ่ายรูป นร. มาสิบสองปี ปีนี้ถ่ายนักศึกษาละ)
- ยังไม่ถ่ายเอกสารทะเบียนบ้าน
วันก่อนลุงโทรมาจากประเทศนอก นิวยอร์ก สัญญาณชัดมาก
จนคิดว่าคุยกันอยู่แถวนี้  ลุงบอกว่า  ก้าวไปทีละก้าวอย่างมั่นคง
เค้าหมายถึงเรื่องเรียนน่ะ ว่าอย่าไปมองยอดว่ามันสูงแค่ไหน
ให้มองทุกๆก้าวที่เดิน ว่าเราต้องทำให้ดีที่สุด  ^^

อ้อ ปัท (เพื่อนชายแสนสวย) ถามว่าเวลาไปถ่ายรูปเนี่ย
ต้องแต่งหน้าไปด้วยมั๊ย??  เราก็บอกว่าแกจะแต่งเหรอ
เราจะเอาปูนโบกหน้าตัวเองแล้วเนี่ย!! บวมจัด  T__T
แล้วยังถามด้วยนะว่า เค้าให้ผู้ชายเข้าป่ะ
(เมิงจะบ้าเหรอ ผู้ชายนะไม่ใช่สุนัข จะได้แปะว่าห้ามเข้า!!)



ความเชื่อมั่น

ทำไมใครๆถึงประเมินจากสิ่งที่เห็น แล้วแสดงให้รู้ว่า "จริงเหรอ"
การทำแบบนี้ถือเป็นการดูถูกรึเปล่า แต่ตราบใดที่คนที่เรารัก
ยัง เชื่อ ในตัวเราอยู่ เราก็ไม่กลัวคำสบประมาทของใครทั้งนั้น ^^
อะจ๊ากกกกกกกกกกกกกก!!!! ฮึด ฮึด



ที่สุด

เวลาใครถามว่าชอบใคร ดาราคนไหน หนังสืออะไร มากที่สุด??
เราไม่มีว่ะ  คือแบบ เราดูหนังเรื่องนี้คนนี้เท่ ชอบ พอดูอีกเรื่อง
ไม่หล่อแล้ว ก็ไม่ชอบ หนังสือเล่มนี้ เออ  พระเอกขี้หึง ชอบ
พอเจออีกเล่มก็ชอบอ่ะ  สรุปว่าในตัวธัญวรรณ ไม่มีที่สุด 55 5



แค่อยากคุย

เมื่อวานออนเอ็มคุยกะพี่มะขาม แล้วรู้สึกว่าตัวเอง
ได้ถามคำถามโง่ๆ ออกไป แบบเคยป่ะ พอพูดจบ
แล้วรู้สึกว่า  ไม่น่าพูดเล๊ยยยยยยย - -"



ทาโกะยากิ

วันก่อนไปอ่านไดพี่ฝน แล้วเห็นรูปทาโกะยากิ วันนี้ตอนเย็น
ดิฉันจะไปหามาสนองซักหน่อย ไม่ไหวละจะไม่ทน
(ออกจากบ้านเพื่อสิ่งที่ต้องการเท่านั้น 55 5)



รู้สึกว่าจะหมดเรื่องที่อยากจะพล่ามแล้วนะ
พอก่อนเดี๋ยวถ้าได้กินทาโกะ จะถ่ายรูปมาแปะ
อยากรู้เหมือนกันว่าเวลาอยากมากๆ แล้วมันจะกินได้เท่าไหร่  โฮะ โฮะ


เพิ่มเติม


หลังจากที่อะฮั้น ได้ชักดิ้นชักงอตั้งแต่เมื่อคืน ด้วยความอยากกินทาโกะ
(จำได้ว่ากินครั้งแรกตอน ม สอง ตอนนี้จะขึ้นปีหนึ่งละ 55 5 ทิ้งช่วงยาวเชียว)
เราได้ลงประกาศในทอปปิกเอ็ม ขอร้านข้างทางทาโกะ  แล้วก็มีผู้หวังดี
มาตอบเยอะแยะ ไม่ว่าจะเป็น ริน ฉอ บุ้ม แล้วใครอีกคนจำไม่ได้ - -"


บัดนี้ มันได้ลงไปอยู่ในท้องหมดแล้ว  เอิ้กๆ  แต่มันยังไม่หายนะ
เราจะกินไปเรื่อยๆจนกว่าจะเบื่อ เพราะมันไม่สามารถดับความอยากทั้งหมดได้
ภายในวันเดียว  ตอนเข้าปากคำแรกกก  โอ้ !!อะไรก็ได้เป็นพยาน
แบบมันไม่ได้อร่อยเหมือนลอยขึ้นฟ้า แต่ฟีลประมาณว่า  ตูได้กินแล้ววววววววว



มันขายใกล้ๆกัน เลยซื้อมาสองอย่าง 55 5  ตอนเห็นร้านรู้สึกเหมือนมาถึงขุมทรัพย์

พ่อค้าเหมือนพูดไทยไม่ค่อยชัด (ไม่แน่ใจว่า จีน ญี่ปุ่น หรือตกลงไทย - -")
ตอนแรกกะสั่งแบบทะลายร้าน แต่แก้มห้ามไว้ บอกว่าลดความอ้วนอยู่ไม่ใช่เหรอ
ก็เลยสั่งแค่พอหายอยาก 55 5 แต่ไม่บอกหรอก ว่าสั่งเท่าไหร่ เอิ้ก เอิ้ก




ทาโกะยากิ สั่งไส้ปลาหมึก อยากกินแบบออริจินัล

แต่งรูปซะน่าเกลียด ตอนแรกกะว่าให้ดูน่ารักน่าเอ็นดู 55 5
แหมก็คนมันไม่มีความสามารถนี่!!



อันนี้ผลพลอยได้จาก ทาโกะ 55 5 ร้านติดกันไง


และหลังจากนี้เจ็ดวัน กลางวันจะไม่กินอะไร รอตอนเย็น
ไปกินทาโกะ  โฮะ โฮะ 

สำหรับวันนี้สวัสดีค่ะ!!


สนุกดี



อะเฮอะ 555 5  เราไม่จุดละนะ 55 5  ทิ้งยาวยาว ไปช่วงนึงเลยเนอะ
ไม่ได้ลืมนะจ๊ะ เข้ามาอ่านตลอดล่ะ  แต่ไม่มีอารมณ์
เพราะทั้งเหนื่อยและก็เหนื่อย (เอ๊ะ!! อีนี่ยังไงวะ)

คอมเม้นบางคนก็ไม่ได้ตอบ และบางไดก็อ่านแล้วนะ แต่ไม่ได้เม้น
เพราะตอนนั้นเป็นแบบที่บอกไปแล้วข้างบน 55 5

เราเตรียมตัวไปทำอะไรซักอย่าง  เค้าเรียกว่าอะไร  เดี๋ยวไปเปิดดูก่อนนะ
อ๋อ  เค้าเรียกว่า

"โครงการเสริมสร้างทักษะการเรียนรู้และความสามารถในการปรับตัวสำหรับนักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่ 1 "

เป็นแพทย์โครงการพิเศษ ก็คือ แพทย์ชนบทและแพทย์สามจังหวัดชายแดนภาคใต้
ตอนก่อนไปตื่นเต้นมากๆเลยล่ะ  คือเค้าบอกว่าจะมีการเปิดรหัสไรทำนองนี้ 55 5
เดี๋ยวเรื่องรหัสเล่าทีหลัง โอ๊ย เรียงไม่ถูก คือเป็นพวกความคิดแบบ CS AR 
(เดี๋ยวเล่าอีกทีว่าเป็นไง)

เพิ่งรู้อีกอย่างว่าแพทย์ชนบทจะเรียกว่า   CPIRD  คือเค้าไม่เรียกยาวอ่ะ
จะเรียกสั้นๆว่าซีเพอร์ด 
(เห็นป่ะว่าฝอยไปเรื่อย 55 5)


ขอรวบรวมสติแป๊ปปป  ว่าจะเอาไงก่อน 555

22 พฤษภาคม 2551

วันแรกเริ่มตอนบ่ายโมง  อาบน้ำตั้งแต่สิบเอ็ดครึ่ง อาบนานไงเลยต้องรีบอาบเร็วๆ
แต่ก็แต่งตัวอะไรเสร็จประมาณ  เที่ยงครึ่งละ 55 5 พ่อก็บอกให้ติดกิ้บหน่อย
มันจะได้ดูเรียบร้อย  พ่อเอาแว๊กพ่อมาลูบผมไอตรงที่ชี้ๆ ให้ด้วย 
คือต้องเรียบร้อยจัด  55 5   แว๊นๆสกู๊ดเตอร์ไปเอง มหาลัยอยู่ข้างบ้านไง
ไปถึงก็ลงทะเบียนพร้อมจ๊อฟฟี่  แล้วเค้าก็ให้ป้ายคล้องคอมาไง
แต่เป็นชื่อคนอื่นไม่ใช่ชื่อเรา  ก็ถือๆเอาไว้ใช่ป่ะ กะว่าเดี๋ยวเค้าต้องให้แลกไรงี้


แล้วก็เห็นแพทย์สามจังหวัดครั้งแรก  โอ้วว  ไม่เป็นอย่างที่คิดนะ
ขาว  สูง  ตี๋  เยอะเลยอ่ะ  ตอนแรกกะว่าต้องไม่เวิร์คไรงี้  ผิดคาดมากๆ
แล้วซักพักเค้าก็ให้เขียนข้อความลงไปที่ป้ายคล้องคอใช่ป่ะ
เราเขียนว่า  "ขอให้มีกำลังในการทำเรื่องดีดี ทุกๆวัน"

แล้วเค้าก็ให้แลกกัน ให้ไปหาคนที่ชื่ออยู่ที่ป้าย 
เราหาไม่เจอหง่ะ - -" แล้วเราก็แบบตะโกนๆ  ภูมิภัทร ภูมิภัทร
แล้วชายหนุ่มคนนั้นก็ยกมือขึ้นมา แหวกฝูงชน 555 5
ผมครับ  ผมครับ

สูง  ขาว  ตี๋  ใช่เลย!!! 555 5

เค้าก็รับไปแล้วก็แยกๆกันไรงี้เพราะว่าต้องกลับที่นั่งเดิม
ซักพักอีตาภูมิภัทรเนี่ย   โดนพี่เค้าเรียกให้แนะนำตัวไง  ก็ออกไป
แล้วเค้าก็บอกว่าได้รับป้ายมากจากใคร  จ๊อบกะเจ๊นี่  กระทุ้งศอกตูใหญ่เลย
แบบประมาณว่าเดี๋ยวมึงต้องยืนแน่ๆไรงี้  55 5

แต่มันตอบว่า  "ผมจำไม่ได้ครับ พอดีเร็วมาก เห็นแว๊บๆ"   ><" ไอบ้าตูอุส่าประทับใจ
แล้วพี่ก็ถามว่าใครให้ภูมิภัทรยืนหน่อย  เออก็ยืน แล้วแบบเค้าก็ให้ถือไมค์คุยกัน
เรารู้ตัวเลยว่าหน้าชา 55 5  ภูมิภัทรก็หน้าแดงเอาแดงเอา 
พี่เค้าก็บอกว่าเออ ภูมิภัทรจะเอาเบอร์เลยป่ะ  ขอมันตรงนี้เลย
โห่กันเกรียวกราว แบบว่าอยากจะแทรกแผ่นดินหนี 555 5

แล้วจากนั้นก้ทำกิจกรรมกลุ่ม ออกไปพรีเซนไรงี้  หมอที่ดีต้องทำไง
แพทย์คืออะไร 
พอซักพักรุ่นพี่เค้าก็มาแนะนำวิธีการเรียน ว่าต้องทำไงอะไรบ้าง
ฮามากอ่ะ  พี่คนที่ชื่อจัมโบ้  ไม่หล่อแต่เร้าใจสุดๆ ><"

แล้วเค้าก็พาไปหอพักนักศึกษาแพทย์  พาไปรับของเทค
จากพี่รหัสแล้วก็มีเต้นๆกัน  สนุกดี คือไม่คิดว่า
หมอจะมีด้านที่เป็นแบบนี้ด้วย   55 5 โยกกันเอวหลุด!! 

จ๊อบบอกให้เราช่วยเตือนๆมันด้วยว่าอย่าเพิ่งเต้น 55 5
แต่อีเจ๊นี่แอ๊บมาก ทำเป็นไม่กล้าออก แต่ชั้นรู้นะว่า
ที่แกแอ๊บเพราะพี่รหัสแกเป็นนักว่ายน้ำมหาลัย  เลยทำสวยไว้ก่อน 55 5

แล้วเค้าก็ให้แนะนำตัวแล้วก็ให้ของเทค แต่ไม่เปิดเผยโฉมหน้าพี่รหัส
ยิ่งยั่วยิ่งอยาก 55 5 




นี่คือของเทคที่ได้  ตอนแรกคิดว่า ถ้าตูไม่ได้คนเดียวนี่ทำไงวะ!!
แต่ได้มาก็โอเค  ขอบคุณที่พี่ไม่ลืมนะคะ 55 5
หนูอ่ะเลี้ยงง่าย  ไม่ต้องอะไรมาก เพราะหนูยังไงก็ได้
แค่ตอนสอบขอแนวบ้างอะไรบ้าง  แค่นั้นพอเนอะ!!





อันนี้เป็นกางเกงเลของคณะ มียี่สิบสี แต่เราเอาเขียวคณะมา
เพราะเลือกไม่ถูก 55 5  เขียนว่า 
MEDICINE MOR-OR


จากนั้นก็แยกย้ายกลับคนที่บ้านอยู่แถวนี้ก็กลับ คนที่บ้านไกล
ก็นอนหอ เรากลับกะจ๊อบ ไปกันทั้งมินิสกู๊ดนั่นล่ะ 55 5

พอวันนี้ 

23 พฤษภาคม 2551

ไปสาย เพราะไปรับจ๊อบก่อนที่หอมัน แล้วแวะซื้อไส้กรอกกับน้ำผักกิน
แต่เค้าไม่ลงทะเบียนไร ก็เข้าห้องคอมพิวเตอร์ช่วยสอนไรงี้
เล่นไฮไฟว์ ออนเอ็มกัน ยังกะที่บ้านนี่ไม่มี - -"

พอเสร็จปุ๊บพักเบรค แล้วก็เข้าประเมิน LEARNING STYLE (นี่ล่ะ CS AR)
เราเป็นคนจำพวก ที่ว่าเรียนแบบท่องจำเอาอะไรๆต้องเป็นลำดับ
และในขณะเดียวกันก็เพ้อเจ้อ 55 5  ทำอะไรหลายอย่างได้ในเวลาเดียวกัน
พูดเรื่องนึงแล้วพอคิดอีกเรื่องได้จะฝอยก่อน  แล้วก็ไปนู่นอีก  คือไม่จบอ่ะ
ทำนองนี้อ่ะมีความขัดแย้งในตัวเองสูง 55 5
จ๊อบเป็น AR อย่างเดียว  เจ๊เป็น CS อย่างเดียว  มีอย่างอื่นอีกนะแต่จำไม่ได้

แล้วเราก็อ่อนเลขมากๆ 55 5 แต่อังกฤษโอเค เพราะว่าเอาโอเนตมาวัดไง
สองวิชานี้มันหน่อวยกิตเยอะ  เราจะฟิตๆๆเนอะ ^^

แล้วก็เลิก ประเมินกิจกรรม  กินข้าวเที่ยงกัน
นั่งเม้าเรื่องเครื่องสำอางค์  กัน อีจ๊อบก็ขายของๆ DHC ของมันตามประสา


ฟรี (คนนี้จ๊อบหมายปองไว้ 55 5) เรียกเราไปแล้วถามว่า
เราชื่อจริงชื่อธัญวรรณป่ะ?  เราก็บอกเออใช่ๆ ทำไมเหรอ
มันก้บอกว่าพี่รหัสฝากมาขอเบอร์  ><"
แหม  ครั้งแรกเลยนะที่มีคนขอเบอร์ 555 5 คนมันไม่สวยไง 555
เราก็แบบผู้หญิงผู้ชายหง่ะฟรี  แบบถ้าผู้ชายเรากลัวพ่อว่าไรงี้ 555 5
แต่เอาไปก็ได้ 555555555555555555555555555555
ก็บอกๆไป ฟรีก็บอกว่าไม่แน่อาจจะเป็นผู้หญิงแล้วฝากผู้ชายมาถามก็ได้
ถ้าเป็นงี้แอบผิดหวัง  555 5


แล้วเราก็ถามจ๊อบว่ากินไอติมกันป่ะไรงี้ ก็เออๆ  ไปกัน
แล้งพี่มะขามนั่งอยู่ด้วยไง  แล้วพี่เค้ายังไม่อยากกลับ ก็เลยไปรถพี่มะขาม
แอร์เย็นมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก





บนรถพี่มะขาม ถ่ายไว้ เผื่อต่อไปไม่ได้นั่งแล้ว 55 5
อย่างน้อยก็เคยนั่งละว้าาาา  ^^
ข้างหลังอ่ะ หัวนังจ๊อฟฟี่  ระหว่างนั่งไปกินไอติม



แล้วก็ไปเล่นเกมกันก่อน มีเด็กแปลกๆมายืนเกาะตู้
แล้วมากดๆมั่วๆอ่ะ  แล้วเราก็ได้รู้ว่าพี่มะขามเป็นคนดุ 55 5
แบบกับเด็กอ่ะบอกดีๆก็อาจจะได้มั้ง แต่พี่เค้าทำหน้าดุไปเลย



จริงๆน้ำต้องมาก่อนไอติมเด่  แต่ไม่เป็นไรๆ 


แล้วระหว่างกิน คือแบบตอนเดินมาขึ้นรถก่อนมากินไอติมอ่ะมันร้อนไง
แล้วพอได้กินไอติมแล้วมันมีความสุขอ่ะ  เป็นป่ะ??

พี่มะขามบอก  กินงี้เมื่อไหร่จะหมด  กินคำ ยิ้มคำ
อ๊าาาา   สังเกตหน้าเค้าด้วยหรอ??  แต่ไม่ได้ถามหรอกนะ
ยิ้มในใจคนเดียว 55 5

แล้วก็ไปซื้อหนังสืออ่านกัน  เรากะว่าเออไปแล้วหยิบออกเลย
แต่มันหาไม่เจอหง่ะ  ก็ต้องรอพนักงานหาให้ไง 
รอนานนนนนมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เรากลัวพี่ขามรมสียมากๆ แบบยืนมองหน้ากันกะจ๊อบอ่ะ
จ๊อบก็บอกว่าให้ไปบอกพี่มะขามว่า รอแป๊บไรงี้  เราก็ไม่กล้าไง
จนพี่เค้าเดินมาพูดว่า....

รอนานเห็นป่ะเราเลยต้องซื้อด้วยเลย

ดีเนอะที่ไม่โกรธ  แล้วก็กลับกัน  พี่มะขามมาส่งที่ มอ.
ให้จ๊อบเอารถ แล้วพี่เค้าบอกว่าฝนตกกลับไง เพราะรถมอไซค์จ๊อบไง
แล้วอีจ๊อบก็ปากดีบอกโชว์หวิวไปเลย 555 5 พี่มะขามก็ฮา 
แต่เดี้ยนนั่งหน้ากลัวสายตาพี่มะขามก็หัวเราะ แหะ แหะ  แต่ว่าอายนะเคอะ!!

แล้วก็ขอบคุณที่มาส่งไรงี้ บ๊ายบาย พี่มะขาม 55 5
หวังว่าคงได้นั่งรถพี่ในฐานะอื่นบ้าง 55  5  แต่ก็นะ มีอีกเยอะแยะเเน่ะ  55 5
(พูดเหมือนเลือกได้เลยเนอะ 5555)

แล้วก็ซ้อนมอไซค์จอบกลับแล้วก็กลับบ้าน  หลังจากนั้นก็หลับบบบบบ
วันจันทร์ที่ยี่สิบหกก็รับน้องอีก  โอ่ย  เยอะแยะนะ  เดี๋ยวอาจจะทิ้งหน้านี้ไว้นาน
เลยก็ได้ แต่คงอัพอีกล่ะ  อัพแบบใส่ชุดเต็มตัว 55 5  เรื่องรับน้องไรงี้
แล้วเจอกันใหม่เนอะ 

:)

แค่อยากพล่าม

... .. ...

อารมณ์ยังไม่เลิกจุด วันนี้จะพล่ามเป็นหัวข้อไป จะได้ไม่สับสน 55 5



ง้องแง้ง งอแง และ งี่เง่า

เราก็ว่าเราโตแล้ว อายุก็จะสิบเก้าปีนี้ (มั๊ยอ่ะ?? ไม่แน่ใจ) ทำไมเรารู้สึก
ว่า เรายังร้องไห้เหมือนเด็กๆ แบบร้องไห้งี่เง่าอ่ะ อะไรๆก็ร้อง
อยากแก้ไขเหมือนกัน  แต่ดูๆแล้วยากว่ะ - -" 

อยู่ติดบ้านเกินไปนี่ก็ไม่ดีนะ 55 5 เพิ่งรู้ตัวว่าถึงในบ้านไม่มีอะไรกิน
เราก็ไม่ออกจากบ้าน คือไม่กินก็อยู่ได้ 55 5 เพราะไม่ชอบออกไปไหน
พ่อกับแม่เบื่อจะพูดเรื่องนี้  ยิ่งน้องนี่ยิ่งหนัก น้องนี่จะตรงข้ามกัน
ชีชอบออกจากบ้านมาก ไปทำอะไรนอกบ้านนี่จะปลื้ม

เรื่องใช้เงิน ดูบนเฮดไดดิ เป็นคนใช้เงินงี่เง่า คือเราว่ามันต่างกับฟุ่มเฟือยนะ
ฟุ่มเฟือยนี่คือเปลืองใช่ป่ะ  แต่เราไม่นะเราไม่ค่อยใช้เงิน
แต่มักเสียเงินแบบงี่เง่า เช่น ซื้อกระจก ลิปกลอส คือมีอยู่แล้วแต่ชอบ
(หรือตกลงเราฟุ่มเฟือย??) 55 5



ยังจัดการเอกสารไม่เรียบร้อย!!

- ยังไม่ได้ถ่ายรูปนักศึกษา (แหมถ่ายรูป นร. มาสิบสองปี ปีนี้ถ่ายนักศึกษาละ)
- ยังไม่ถ่ายเอกสารทะเบียนบ้าน
วันก่อนลุงโทรมาจากประเทศนอก นิวยอร์ก สัญญาณชัดมาก
จนคิดว่าคุยกันอยู่แถวนี้  ลุงบอกว่า  ก้าวไปทีละก้าวอย่างมั่นคง
เค้าหมายถึงเรื่องเรียนน่ะ ว่าอย่าไปมองยอดว่ามันสูงแค่ไหน
ให้มองทุกๆก้าวที่เดิน ว่าเราต้องทำให้ดีที่สุด  ^^

อ้อ ปัท (เพื่อนชายแสนสวย) ถามว่าเวลาไปถ่ายรูปเนี่ย
ต้องแต่งหน้าไปด้วยมั๊ย??  เราก็บอกว่าแกจะแต่งเหรอ
เราจะเอาปูนโบกหน้าตัวเองแล้วเนี่ย!! บวมจัด  T__T
แล้วยังถามด้วยนะว่า เค้าให้ผู้ชายเข้าป่ะ
(เมิงจะบ้าเหรอ ผู้ชายนะไม่ใช่สุนัข จะได้แปะว่าห้ามเข้า!!)



ความเชื่อมั่น

ทำไมใครๆถึงประเมินจากสิ่งที่เห็น แล้วแสดงให้รู้ว่า "จริงเหรอ"
การทำแบบนี้ถือเป็นการดูถูกรึเปล่า แต่ตราบใดที่คนที่เรารัก
ยัง เชื่อ ในตัวเราอยู่ เราก็ไม่กลัวคำสบประมาทของใครทั้งนั้น ^^
อะจ๊ากกกกกกกกกกกกกก!!!! ฮึด ฮึด



ที่สุด

เวลาใครถามว่าชอบใคร ดาราคนไหน หนังสืออะไร มากที่สุด??
เราไม่มีว่ะ  คือแบบ เราดูหนังเรื่องนี้คนนี้เท่ ชอบ พอดูอีกเรื่อง
ไม่หล่อแล้ว ก็ไม่ชอบ หนังสือเล่มนี้ เออ  พระเอกขี้หึง ชอบ
พอเจออีกเล่มก็ชอบอ่ะ  สรุปว่าในตัวธัญวรรณ ไม่มีที่สุด 55 5



แค่อยากคุย

เมื่อวานออนเอ็มคุยกะพี่มะขาม แล้วรู้สึกว่าตัวเอง
ได้ถามคำถามโง่ๆ ออกไป แบบเคยป่ะ พอพูดจบ
แล้วรู้สึกว่า  ไม่น่าพูดเล๊ยยยยยยย - -"



ทาโกะยากิ

วันก่อนไปอ่านไดพี่ฝน แล้วเห็นรูปทาโกะยากิ วันนี้ตอนเย็น
ดิฉันจะไปหามาสนองซักหน่อย ไม่ไหวละจะไม่ทน
(ออกจากบ้านเพื่อสิ่งที่ต้องการเท่านั้น 55 5)



รู้สึกว่าจะหมดเรื่องที่อยากจะพล่ามแล้วนะ
พอก่อนเดี๋ยวถ้าได้กินทาโกะ จะถ่ายรูปมาแปะ
อยากรู้เหมือนกันว่าเวลาอยากมากๆ แล้วมันจะกินได้เท่าไหร่  โฮะ โฮะ


เพิ่มเติม


หลังจากที่อะฮั้น ได้ชักดิ้นชักงอตั้งแต่เมื่อคืน ด้วยความอยากกินทาโกะ
(จำได้ว่ากินครั้งแรกตอน ม สอง ตอนนี้จะขึ้นปีหนึ่งละ 55 5 ทิ้งช่วงยาวเชียว)
เราได้ลงประกาศในทอปปิกเอ็ม ขอร้านข้างทางทาโกะ  แล้วก็มีผู้หวังดี
มาตอบเยอะแยะ ไม่ว่าจะเป็น ริน ฉอ บุ้ม แล้วใครอีกคนจำไม่ได้ - -"


บัดนี้ มันได้ลงไปอยู่ในท้องหมดแล้ว  เอิ้กๆ  แต่มันยังไม่หายนะ
เราจะกินไปเรื่อยๆจนกว่าจะเบื่อ เพราะมันไม่สามารถดับความอยากทั้งหมดได้
ภายในวันเดียว  ตอนเข้าปากคำแรกกก  โอ้ !!อะไรก็ได้เป็นพยาน
แบบมันไม่ได้อร่อยเหมือนลอยขึ้นฟ้า แต่ฟีลประมาณว่า  ตูได้กินแล้ววววววววว



มันขายใกล้ๆกัน เลยซื้อมาสองอย่าง 55 5  ตอนเห็นร้านรู้สึกเหมือนมาถึงขุมทรัพย์

พ่อค้าเหมือนพูดไทยไม่ค่อยชัด (ไม่แน่ใจว่า จีน ญี่ปุ่น หรือตกลงไทย - -")
ตอนแรกกะสั่งแบบทะลายร้าน แต่แก้มห้ามไว้ บอกว่าลดความอ้วนอยู่ไม่ใช่เหรอ
ก็เลยสั่งแค่พอหายอยาก 55 5 แต่ไม่บอกหรอก ว่าสั่งเท่าไหร่ เอิ้ก เอิ้ก




ทาโกะยากิ สั่งไส้ปลาหมึก อยากกินแบบออริจินัล

แต่งรูปซะน่าเกลียด ตอนแรกกะว่าให้ดูน่ารักน่าเอ็นดู 55 5
แหมก็คนมันไม่มีความสามารถนี่!!



อันนี้ผลพลอยได้จาก ทาโกะ 55 5 ร้านติดกันไง


และหลังจากนี้เจ็ดวัน กลางวันจะไม่กินอะไร รอตอนเย็น
ไปกินทาโกะ  โฮะ โฮะ 

สำหรับวันนี้สวัสดีค่ะ!!


เหตุเกิดที่เซน

.... .. .. .

ตอนแรกกะว่าจะไม่จุดแล้วนะ 55 5 แต่มันอดไม่ได้ เดี๋ยวซักพักคงเลิก
วันนี้หมอนัดทำฟัน  หลังจากที่หนีมา สามเดือน สามเดือนเอง
บ่นซะ!! (ทีตอนนั้นหกเดือน ยังบ่นน้อยกว่านี้เลย - -")
หรือว่าตอนนั้นหมอคงลืมไปแล้วว่ามีเราเป็นคนไข้ด้วย  55 5



วันนี้สียางไม่ประทับใจ แต่ก็ใส่สีเขียวนะ แต่เขียวสะท้อนแสง
สิ้นคิดมาก  - -" เขียวก่อนสวยกว่า เขียวขี้ม้าสวย^^
สลับกับสีดำ ทำไปหมอก็บ่นไป 
"ช่วงนี้เป็นระยะฟันกัด มาหาหมอตรงตามนัดนะคะ"
"อย่าหายไปยาวแบบนี้ แล้วเมื่อไหร่จะเสร็จ"

- -"

แต่หมอมือเบานะ เราไม่เจ็บเลย  ฮี่ๆๆ
 

พอทำฟันเสร็จ  เราก็ไปดูรองเท้าผ้าใบที่เซน เดินข้ามไปถึงเลย
แต่มันหิวมากไง เลยหาไรกินกับแก้มก่อน
ตอนแรกกะจะกินข้าวผัดแฮมไก่กับไก่ทอดสองชิ้น
คิดไปคิดมากินแมคดีกว่า  สั่งด้วยความตาลาย  กินไม่หมดหง่ะ
แล้วนั่งรอกินให้หมดคงไม่ไหว เลยหิ้วเฟรนฟรายกลับ

ตอนแรกกะกินแมคไก่ ลืมไป เพิ่งเจาะหูนี่หว่า เดี๋ยวแสลง
กินหมูแทนแก้มกินไก่  อิจฉาๆๆ  >__<


พอกินเสร็จปุ๊บก็ไปซื้อเครื่องเขียนของแก้ม
เราก็เดินลอยไปเรื่อย  ไม่ได้อยากได้อะไร  ทั้งๆที่เดินไปหยิบนิยาย
แต่ก็วางลงไม่เอาซะงั้นอ่ะ  - -"  (เป็นคนโลเลรึเปล่าวะ??)


แล้วก็ไปดูผ้าใบกันก่อน ดูที่ชอปมันแล้วไม่ถูกใจเลย T___T
(เวลาหาร้องเท้าที  ตูเหนื่อยงี้ประจำ) เท้ายาวและเรื่องมาก
จะเอาแบบโน้น แต่ขอลูกเล่นแบบคู่นี้  ไม่มีเหรอคะ??
(พนักงานคงเกลียดแล้วคิดในใจว่าแกไปผลิตเองดีมั๊ย??)
เคยคิดนะว่าถ้าทำเองได้คงทำซักคู่  เพราะรองเท้าที่ถูกใจจริงๆในชีวิต
มีสองคู่เอง ถ้าไม่เรียบก็บ้าไปเลย  มีแค่นี้จริงๆ


แล้วก็เลี้ยวมาเห็นร้านตุ้มหู  เจาะทีไรเป็นงี้ทุกที
ต้องมีเรื่องเลือดตกยางออก  เราเห็นมันเป็นวงๆสวยดี เลยเดินไปดู
ไม่ได้กะว่าจะซื้อ แต่ก็.. . (ตามระเบียบธัญวรรณ)

"พี่คะเอาคู่นี้  ใส่เลยนะคะ ไม่ต้องใส่ถุง"

สงสัยตอนนั้นเราคงลืมว่าแผลยังไม่หาย  - -" ถอดแล้วใส่มันตรงนั้นเลย
ข้างซ้ายโอเค ไม่เจ็บ แต่ข้างขวา ทำไมมันไม่ทะลุข้างหลังซักทีฟะ!!
(จิ้มจนเลือดออกตามเสต็ป) T________________T
แต่ไม่เจ็บแล้วนะ  พนักงานมองด้วยความเสียวไส้  จิ้มมันไม่เข้าซักที
เลยให้เค้าช่วยเลือดเต็มเลย เปื้อนมือเค้าด้วยนะ สงสารพี่เค้าอ่ะ  >__<
มันก็ยังไม่เข้า  เค้าเลยเอาแบบแป้นมาเจาะก่อน  และแล้ว
มันก็   "ปลุ๊ด"   เข้าไปโดยสวัสดิภาพ (แบบนี้ยังเรียกสวัสดิภาพ - -)
เราก็เลยใส่กลมๆข้างนึง   แล้วก็ห่วงข้างนึง   - -" 
ขอบคุณพี่ร้านนั้นมาก เพราะพี่พยายามช่วย  แม้ว่าพี่จะกลัวก็ตาม^^


เลยเดินมาดูที่ชั้นสปอร์ต ได้มาเลยแบบปิดตาหยิบ ถ้าเลือกมาก
กลัววุ่นวายอีก  เลยได้ลายสลับเขียวอ่อนๆเป็นตางราง
ข้างนอกขาวหม่นๆ ก็โอเค แต่ไม่ได้จัดว่าถูกใจเลยนะ T__T
กับถุงเท้าคู่นึง โอะโอ!! ลดราคาอยู่ ไม่แพงอย่างที่คิด ^^


จากนั้นเราก็กลับบ้าน ฮิ้วววว 
วันนี้ออกจากบ้านเพราะอยากได้ของไง เลยไม่เป็นไรเท่าไหร่
ถ้าไม่งั้นเราคงแหมะอยู่บ้านตาม นิสัย ฮ่าๆๆๆ




บ้านไทยคลัสเตอร์ สมุย  ^^  web cam ขาวเชียว ฮี่ๆๆ



ยังเจ็บหูอยู่เลย ทายาหม่องจะหายป่ะ??
รองเท้าโอเคพอดี  เดี๋ยวลองใส่กะชุดนักศึกษาดูว่าเข้ากันดีรึเปล่า?
รองเท้าก็เขียว กระเป๋าก็เขียว เหล็กที่ฟันก็เขียว
มีอะไรพอจะเขียวได้อีกมั๊ย??  วันเปิดเทอม  ฮ่าๆๆๆ



รักเพลงนี้จัง  พี่มี่ที่รัก ^^

 

สนุกดี



อะเฮอะ 555 5  เราไม่จุดละนะ 55 5  ทิ้งยาวยาว ไปช่วงนึงเลยเนอะ
ไม่ได้ลืมนะจ๊ะ เข้ามาอ่านตลอดล่ะ  แต่ไม่มีอารมณ์
เพราะทั้งเหนื่อยและก็เหนื่อย (เอ๊ะ!! อีนี่ยังไงวะ)

คอมเม้นบางคนก็ไม่ได้ตอบ และบางไดก็อ่านแล้วนะ แต่ไม่ได้เม้น
เพราะตอนนั้นเป็นแบบที่บอกไปแล้วข้างบน 55 5

เราเตรียมตัวไปทำอะไรซักอย่าง  เค้าเรียกว่าอะไร  เดี๋ยวไปเปิดดูก่อนนะ
อ๋อ  เค้าเรียกว่า

"โครงการเสริมสร้างทักษะการเรียนรู้และความสามารถในการปรับตัวสำหรับนักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่ 1 "

เป็นแพทย์โครงการพิเศษ ก็คือ แพทย์ชนบทและแพทย์สามจังหวัดชายแดนภาคใต้
ตอนก่อนไปตื่นเต้นมากๆเลยล่ะ  คือเค้าบอกว่าจะมีการเปิดรหัสไรทำนองนี้ 55 5
เดี๋ยวเรื่องรหัสเล่าทีหลัง โอ๊ย เรียงไม่ถูก คือเป็นพวกความคิดแบบ CS AR 
(เดี๋ยวเล่าอีกทีว่าเป็นไง)

เพิ่งรู้อีกอย่างว่าแพทย์ชนบทจะเรียกว่า   CPIRD  คือเค้าไม่เรียกยาวอ่ะ
จะเรียกสั้นๆว่าซีเพอร์ด 
(เห็นป่ะว่าฝอยไปเรื่อย 55 5)


ขอรวบรวมสติแป๊ปปป  ว่าจะเอาไงก่อน 555

22 พฤษภาคม 2551

วันแรกเริ่มตอนบ่ายโมง  อาบน้ำตั้งแต่สิบเอ็ดครึ่ง อาบนานไงเลยต้องรีบอาบเร็วๆ
แต่ก็แต่งตัวอะไรเสร็จประมาณ  เที่ยงครึ่งละ 55 5 พ่อก็บอกให้ติดกิ้บหน่อย
มันจะได้ดูเรียบร้อย  พ่อเอาแว๊กพ่อมาลูบผมไอตรงที่ชี้ๆ ให้ด้วย 
คือต้องเรียบร้อยจัด  55 5   แว๊นๆสกู๊ดเตอร์ไปเอง มหาลัยอยู่ข้างบ้านไง
ไปถึงก็ลงทะเบียนพร้อมจ๊อฟฟี่  แล้วเค้าก็ให้ป้ายคล้องคอมาไง
แต่เป็นชื่อคนอื่นไม่ใช่ชื่อเรา  ก็ถือๆเอาไว้ใช่ป่ะ กะว่าเดี๋ยวเค้าต้องให้แลกไรงี้


แล้วก็เห็นแพทย์สามจังหวัดครั้งแรก  โอ้วว  ไม่เป็นอย่างที่คิดนะ
ขาว  สูง  ตี๋  เยอะเลยอ่ะ  ตอนแรกกะว่าต้องไม่เวิร์คไรงี้  ผิดคาดมากๆ
แล้วซักพักเค้าก็ให้เขียนข้อความลงไปที่ป้ายคล้องคอใช่ป่ะ
เราเขียนว่า  "ขอให้มีกำลังในการทำเรื่องดีดี ทุกๆวัน"

แล้วเค้าก็ให้แลกกัน ให้ไปหาคนที่ชื่ออยู่ที่ป้าย 
เราหาไม่เจอหง่ะ - -" แล้วเราก็แบบตะโกนๆ  ภูมิภัทร ภูมิภัทร
แล้วชายหนุ่มคนนั้นก็ยกมือขึ้นมา แหวกฝูงชน 555 5
ผมครับ  ผมครับ

สูง  ขาว  ตี๋  ใช่เลย!!! 555 5

เค้าก็รับไปแล้วก็แยกๆกันไรงี้เพราะว่าต้องกลับที่นั่งเดิม
ซักพักอีตาภูมิภัทรเนี่ย   โดนพี่เค้าเรียกให้แนะนำตัวไง  ก็ออกไป
แล้วเค้าก็บอกว่าได้รับป้ายมากจากใคร  จ๊อบกะเจ๊นี่  กระทุ้งศอกตูใหญ่เลย
แบบประมาณว่าเดี๋ยวมึงต้องยืนแน่ๆไรงี้  55 5

แต่มันตอบว่า  "ผมจำไม่ได้ครับ พอดีเร็วมาก เห็นแว๊บๆ"   ><" ไอบ้าตูอุส่าประทับใจ
แล้วพี่ก็ถามว่าใครให้ภูมิภัทรยืนหน่อย  เออก็ยืน แล้วแบบเค้าก็ให้ถือไมค์คุยกัน
เรารู้ตัวเลยว่าหน้าชา 55 5  ภูมิภัทรก็หน้าแดงเอาแดงเอา 
พี่เค้าก็บอกว่าเออ ภูมิภัทรจะเอาเบอร์เลยป่ะ  ขอมันตรงนี้เลย
โห่กันเกรียวกราว แบบว่าอยากจะแทรกแผ่นดินหนี 555 5

แล้วจากนั้นก้ทำกิจกรรมกลุ่ม ออกไปพรีเซนไรงี้  หมอที่ดีต้องทำไง
แพทย์คืออะไร 
พอซักพักรุ่นพี่เค้าก็มาแนะนำวิธีการเรียน ว่าต้องทำไงอะไรบ้าง
ฮามากอ่ะ  พี่คนที่ชื่อจัมโบ้  ไม่หล่อแต่เร้าใจสุดๆ ><"

แล้วเค้าก็พาไปหอพักนักศึกษาแพทย์  พาไปรับของเทค
จากพี่รหัสแล้วก็มีเต้นๆกัน  สนุกดี คือไม่คิดว่า
หมอจะมีด้านที่เป็นแบบนี้ด้วย   55 5 โยกกันเอวหลุด!! 

จ๊อบบอกให้เราช่วยเตือนๆมันด้วยว่าอย่าเพิ่งเต้น 55 5
แต่อีเจ๊นี่แอ๊บมาก ทำเป็นไม่กล้าออก แต่ชั้นรู้นะว่า
ที่แกแอ๊บเพราะพี่รหัสแกเป็นนักว่ายน้ำมหาลัย  เลยทำสวยไว้ก่อน 55 5

แล้วเค้าก็ให้แนะนำตัวแล้วก็ให้ของเทค แต่ไม่เปิดเผยโฉมหน้าพี่รหัส
ยิ่งยั่วยิ่งอยาก 55 5 




นี่คือของเทคที่ได้  ตอนแรกคิดว่า ถ้าตูไม่ได้คนเดียวนี่ทำไงวะ!!
แต่ได้มาก็โอเค  ขอบคุณที่พี่ไม่ลืมนะคะ 55 5
หนูอ่ะเลี้ยงง่าย  ไม่ต้องอะไรมาก เพราะหนูยังไงก็ได้
แค่ตอนสอบขอแนวบ้างอะไรบ้าง  แค่นั้นพอเนอะ!!





อันนี้เป็นกางเกงเลของคณะ มียี่สิบสี แต่เราเอาเขียวคณะมา
เพราะเลือกไม่ถูก 55 5  เขียนว่า 
MEDICINE MOR-OR


จากนั้นก็แยกย้ายกลับคนที่บ้านอยู่แถวนี้ก็กลับ คนที่บ้านไกล
ก็นอนหอ เรากลับกะจ๊อบ ไปกันทั้งมินิสกู๊ดนั่นล่ะ 55 5

พอวันนี้ 

23 พฤษภาคม 2551

ไปสาย เพราะไปรับจ๊อบก่อนที่หอมัน แล้วแวะซื้อไส้กรอกกับน้ำผักกิน
แต่เค้าไม่ลงทะเบียนไร ก็เข้าห้องคอมพิวเตอร์ช่วยสอนไรงี้
เล่นไฮไฟว์ ออนเอ็มกัน ยังกะที่บ้านนี่ไม่มี - -"

พอเสร็จปุ๊บพักเบรค แล้วก็เข้าประเมิน LEARNING STYLE (นี่ล่ะ CS AR)
เราเป็นคนจำพวก ที่ว่าเรียนแบบท่องจำเอาอะไรๆต้องเป็นลำดับ
และในขณะเดียวกันก็เพ้อเจ้อ 55 5  ทำอะไรหลายอย่างได้ในเวลาเดียวกัน
พูดเรื่องนึงแล้วพอคิดอีกเรื่องได้จะฝอยก่อน  แล้วก็ไปนู่นอีก  คือไม่จบอ่ะ
ทำนองนี้อ่ะมีความขัดแย้งในตัวเองสูง 55 5
จ๊อบเป็น AR อย่างเดียว  เจ๊เป็น CS อย่างเดียว  มีอย่างอื่นอีกนะแต่จำไม่ได้

แล้วเราก็อ่อนเลขมากๆ 55 5 แต่อังกฤษโอเค เพราะว่าเอาโอเนตมาวัดไง
สองวิชานี้มันหน่อวยกิตเยอะ  เราจะฟิตๆๆเนอะ ^^

แล้วก็เลิก ประเมินกิจกรรม  กินข้าวเที่ยงกัน
นั่งเม้าเรื่องเครื่องสำอางค์  กัน อีจ๊อบก็ขายของๆ DHC ของมันตามประสา


ฟรี (คนนี้จ๊อบหมายปองไว้ 55 5) เรียกเราไปแล้วถามว่า
เราชื่อจริงชื่อธัญวรรณป่ะ?  เราก็บอกเออใช่ๆ ทำไมเหรอ
มันก้บอกว่าพี่รหัสฝากมาขอเบอร์  ><"
แหม  ครั้งแรกเลยนะที่มีคนขอเบอร์ 555 5 คนมันไม่สวยไง 555
เราก็แบบผู้หญิงผู้ชายหง่ะฟรี  แบบถ้าผู้ชายเรากลัวพ่อว่าไรงี้ 555 5
แต่เอาไปก็ได้ 555555555555555555555555555555
ก็บอกๆไป ฟรีก็บอกว่าไม่แน่อาจจะเป็นผู้หญิงแล้วฝากผู้ชายมาถามก็ได้
ถ้าเป็นงี้แอบผิดหวัง  555 5


แล้วเราก็ถามจ๊อบว่ากินไอติมกันป่ะไรงี้ ก็เออๆ  ไปกัน
แล้งพี่มะขามนั่งอยู่ด้วยไง  แล้วพี่เค้ายังไม่อยากกลับ ก็เลยไปรถพี่มะขาม
แอร์เย็นมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก





บนรถพี่มะขาม ถ่ายไว้ เผื่อต่อไปไม่ได้นั่งแล้ว 55 5
อย่างน้อยก็เคยนั่งละว้าาาา  ^^
ข้างหลังอ่ะ หัวนังจ๊อฟฟี่  ระหว่างนั่งไปกินไอติม



แล้วก็ไปเล่นเกมกันก่อน มีเด็กแปลกๆมายืนเกาะตู้
แล้วมากดๆมั่วๆอ่ะ  แล้วเราก็ได้รู้ว่าพี่มะขามเป็นคนดุ 55 5
แบบกับเด็กอ่ะบอกดีๆก็อาจจะได้มั้ง แต่พี่เค้าทำหน้าดุไปเลย



จริงๆน้ำต้องมาก่อนไอติมเด่  แต่ไม่เป็นไรๆ 


แล้วระหว่างกิน คือแบบตอนเดินมาขึ้นรถก่อนมากินไอติมอ่ะมันร้อนไง
แล้วพอได้กินไอติมแล้วมันมีความสุขอ่ะ  เป็นป่ะ??

พี่มะขามบอก  กินงี้เมื่อไหร่จะหมด  กินคำ ยิ้มคำ
อ๊าาาา   สังเกตหน้าเค้าด้วยหรอ??  แต่ไม่ได้ถามหรอกนะ
ยิ้มในใจคนเดียว 55 5

แล้วก็ไปซื้อหนังสืออ่านกัน  เรากะว่าเออไปแล้วหยิบออกเลย
แต่มันหาไม่เจอหง่ะ  ก็ต้องรอพนักงานหาให้ไง 
รอนานนนนนมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เรากลัวพี่ขามรมสียมากๆ แบบยืนมองหน้ากันกะจ๊อบอ่ะ
จ๊อบก็บอกว่าให้ไปบอกพี่มะขามว่า รอแป๊บไรงี้  เราก็ไม่กล้าไง
จนพี่เค้าเดินมาพูดว่า....

รอนานเห็นป่ะเราเลยต้องซื้อด้วยเลย

ดีเนอะที่ไม่โกรธ  แล้วก็กลับกัน  พี่มะขามมาส่งที่ มอ.
ให้จ๊อบเอารถ แล้วพี่เค้าบอกว่าฝนตกกลับไง เพราะรถมอไซค์จ๊อบไง
แล้วอีจ๊อบก็ปากดีบอกโชว์หวิวไปเลย 555 5 พี่มะขามก็ฮา 
แต่เดี้ยนนั่งหน้ากลัวสายตาพี่มะขามก็หัวเราะ แหะ แหะ  แต่ว่าอายนะเคอะ!!

แล้วก็ขอบคุณที่มาส่งไรงี้ บ๊ายบาย พี่มะขาม 55 5
หวังว่าคงได้นั่งรถพี่ในฐานะอื่นบ้าง 55  5  แต่ก็นะ มีอีกเยอะแยะเเน่ะ  55 5
(พูดเหมือนเลือกได้เลยเนอะ 5555)

แล้วก็ซ้อนมอไซค์จอบกลับแล้วก็กลับบ้าน  หลังจากนั้นก็หลับบบบบบ
วันจันทร์ที่ยี่สิบหกก็รับน้องอีก  โอ่ย  เยอะแยะนะ  เดี๋ยวอาจจะทิ้งหน้านี้ไว้นาน
เลยก็ได้ แต่คงอัพอีกล่ะ  อัพแบบใส่ชุดเต็มตัว 55 5  เรื่องรับน้องไรงี้
แล้วเจอกันใหม่เนอะ 

:)

แค่อยากพล่าม

... .. ...

อารมณ์ยังไม่เลิกจุด วันนี้จะพล่ามเป็นหัวข้อไป จะได้ไม่สับสน 55 5



ง้องแง้ง งอแง และ งี่เง่า

เราก็ว่าเราโตแล้ว อายุก็จะสิบเก้าปีนี้ (มั๊ยอ่ะ?? ไม่แน่ใจ) ทำไมเรารู้สึก
ว่า เรายังร้องไห้เหมือนเด็กๆ แบบร้องไห้งี่เง่าอ่ะ อะไรๆก็ร้อง
อยากแก้ไขเหมือนกัน  แต่ดูๆแล้วยากว่ะ - -" 

อยู่ติดบ้านเกินไปนี่ก็ไม่ดีนะ 55 5 เพิ่งรู้ตัวว่าถึงในบ้านไม่มีอะไรกิน
เราก็ไม่ออกจากบ้าน คือไม่กินก็อยู่ได้ 55 5 เพราะไม่ชอบออกไปไหน
พ่อกับแม่เบื่อจะพูดเรื่องนี้  ยิ่งน้องนี่ยิ่งหนัก น้องนี่จะตรงข้ามกัน
ชีชอบออกจากบ้านมาก ไปทำอะไรนอกบ้านนี่จะปลื้ม

เรื่องใช้เงิน ดูบนเฮดไดดิ เป็นคนใช้เงินงี่เง่า คือเราว่ามันต่างกับฟุ่มเฟือยนะ
ฟุ่มเฟือยนี่คือเปลืองใช่ป่ะ  แต่เราไม่นะเราไม่ค่อยใช้เงิน
แต่มักเสียเงินแบบงี่เง่า เช่น ซื้อกระจก ลิปกลอส คือมีอยู่แล้วแต่ชอบ
(หรือตกลงเราฟุ่มเฟือย??) 55 5



ยังจัดการเอกสารไม่เรียบร้อย!!

- ยังไม่ได้ถ่ายรูปนักศึกษา (แหมถ่ายรูป นร. มาสิบสองปี ปีนี้ถ่ายนักศึกษาละ)
- ยังไม่ถ่ายเอกสารทะเบียนบ้าน
วันก่อนลุงโทรมาจากประเทศนอก นิวยอร์ก สัญญาณชัดมาก
จนคิดว่าคุยกันอยู่แถวนี้  ลุงบอกว่า  ก้าวไปทีละก้าวอย่างมั่นคง
เค้าหมายถึงเรื่องเรียนน่ะ ว่าอย่าไป