20 กุมภาพันธ์ 2551 สัมภาษณ์จะเป็นไงวะ มันไม่ใช่สัมภาษณ์ธรรมดา ติดมาทั้งหมด 24 คน แล้วมาสัมภาษณ์คัดออกให้เหลือ 16 คน
เอาตั้งแต่แรก อืม มมลืมบอกไปว่ามันเป็นการเข้าค่าย เพื่อจับตาดูว่าผู้ที่สอบผ่านเข้ามามีคุณสมบัติในการเป็นนักศึกษาแพทย์รึเปล่า มีกล้องวงจรปิดในทุกตำแหน่ง(บ้านเอเอฟยังไงอย่างงั้นเลย!!) วันแรกก็ไปมอบตัวเอาใบ ปพ. แม่วิ่งกันให้วุ่นไปที่โรงเรียนไปเอามาเกือบไม่ทัน พ่อมาส่งที่โรงพยาบาล แล้วยืนคอยจนกว่าจะส่งตัวเสร็จ พ่อนี่ หอมแล้วหอมอีก เหมือนส่งตอนเข้าอนุบาลเลยเเฮะ แม่ก็สั่งว่า อย่าวางกางเกงในเกะกะเหมือนที่บ้านนะ ลูกอย่าอาบน้ำนาน ค่อยกลับมาอาบนานๆที่บ้าน ในค่ายต้องรีบๆ ผ้าอนามัยเอามารึยัง แล้วยาแก้แพ้ใส่ไว้ในกระเป๋าแล้วนะ บลา บลา สั่งเสร็จก็กอด ดดด คนที่มามองกันแบบว่า มาส่งลูกเกณฑ์ทหารเหรอ ฮ่า าา าา ดีนะที่หงส์ติดมาเป็นเพื่อนอีกคน ไม่งั้นเราเคว้งน่าดูเลยแก
พอลากันเสร็จ เค้าก็เริ่ม "ปฏิบัติการหักข้อมือ"(แบบว่าเขียนจนสมองคิดไปเรื่อยๆ แต่มือลากไม่เป็นตัว) ตอนเช้าทดสอบความรู้ทางวิชาการ อันนี้ขอ งง ได้ข่าวว่าผ่านข้อเขียนมาแล้ว - -" สอบ PBl self problem Learning ให้กรณีศึกษามาแล้วให้ไปค้นเอาจาก หนังสือที่อยู่หลังห้อง แล้วธัญวรรณไปหยิบได้เล่มที่ มีทุกคำตอบอยู่ในเล่มเดียว นั่นก็หมายความว่า ธัญวรรณ โชคดีแต่มันไม่ใช่ไง นั่งไปซักพักธัญวรณก็คิดได้ว่าไปเอาเล่มอื่นมาดูมั่งดีกว่า เพิ่งรู้จากรุ่นพี่ที่ตอบสอบเสร็จแล้วว่า คะแนนดูจากการอ้างหนังสือหลายๆเล่ม อันนี้ ถือว่าพระคุ้มครอง - -" แล้วหลังจากนั้นก็มีสอบสังคม ให้หนังสือกฎหมายมาเล่มหนาๆ เขียนกันมืองี้แบบว่าอ่อน นนนระทวย พลิกไปพลิกมาจนอ่อนใจ แล้วก็มาทดสอบวิทย์ กะคณิต ตอนก่อนเข้าห้อง คิดในใจว่า อุส่าเดาคณิตข้อเขียนจนผ่านแล้ว ยังมาเจอในสัมภาษณ์อีก จองล้างจองผลาญกันจริงๆเลยนะ!!!! พอบ่ายทั้งหมดเป็นข้อสอบจิตวิทยา พระเจ้า าาา ให้มาทั้งหมดหกปึก ( อ้อลืมบอกปากกาดำแท่งแรกหมดตั้งแต่สอบสังคมละ) ตัวอย่างข้อสอบจิตวิทยา -ให้นักเรียนวาดรูปตัวเองและชุมชน (น่าน นน การ์ตูนก้างปลาธัญวรรณยังหดหู่หัวใจ )-ให้วาดรูปนักเรียนตอนเป็นหมอ (เออ!!เอาเข้าไป) -ให้นักเรียนเขียนเรียงความว่าทำไมถึงเลือกเรียนหมอ ? (อันนี้พอทน เขียนเรื่องของย่าไป) -นักเรียนคิดยังไงเกี่ยวกับเรื่องการผิดสัญญา ? การผิดสัญญาเป็นเรื่องที่แย่เอามากๆ หากสัญญาแล้วต้องทำได้ ถ้ารู้ตัวว่าทำไม่ได้ก็ไม่ต้องสัญญา) พยาบาลเธอคือนางฟ้าของคนป่วย แม่หนูเป็นพยาบาลค่ะ ส่วนวิศวกรเค้าเป็นคนเก่งค่ะ เท่เอามากๆ เค้าสามารถเรียนฟิสิกส์ได้อย่างมีความสุข โดยที่หนูไม่สามารถทำแบบนั้นได้ ฮ่า าาา )
วันที่สองเป็น แลบกรี๊ง แบบเข้าไปในห้องๆนึงแล้วจับเวลา แต่ละคนมีห้องเป็นของตัวเอง พอหมดเวลาเค้าจะกรี๊ง งงงง ธัญวรรณขี้ตกใจ สะดุ้งทีไรกรรมกรรมพลอยตกใจกับเราซะงั้น ฮ่ าาา าา เข้าไปจะเจอหมอหนึ่งพยาบาลหนึ่ง บางห้องก็หมอสองคน และบางห้องก็พยาบาลทั้งสองคน จับเวลาสิบนาที ตัวอย่างคำถาม โจ้ เป็นเพื่อนรักของคุณ ติวทุกวิชาให้คุณแล้ววันนึงเป็นการสอบชิงทุนครั้งสุดท้ายของโจ้ แต่ก่อนหน้านั้นโจ้ไม่ได้มาเรียนเลย โจ้ขอลอกข้อสอบคุณในห้องสอบ คุณเป็นเพื่อนโจ้ คุณจะทำยังไง ?
หมอ: เชิญค่ะ พร้อมแล้วบอก
ธัญวรรณ: หนูคิดว่าหนูจะไม่ให้โจ้ลอกค่ะ
หมอ: ทำไมล่ะคะ นั่นเพื่อนสนิทหนูเลยนะ เค้าช่วยหนูทุกอย่าง ทำไมไม่ให้เค้าลอกล่ะคะ
ธัญวรรณ: ตามสถานการณ์แล้ว โจ้เป็นคนเก่งใช่มั๊ยคะ โจ้ติวให้หนูทุกอย่าง ไม่ว่ายังไง โจ้เป็นคนเก่งมีคุณภาพถูกมั๊ยคะ ? ถึงโจ้จะพลาดทุนที่นี่แต่โจ้ไปสอบที่อืนได้ แบบไม่จนหนทางแน่นอนค่ะ เพราะแน่อยู่แล้วว่าถ้าถูกจับได้เป็นผลเสียกับทั้งสองคน ดีไม่ดีรีไทร์ทั้งคู่ ไปสมัครต่อที่ไหนก็ไม่มีใครรับ หนูคิดว่าไม่ให้ลอกดีแล้วค่ะ
หมอ: แล้วหนูไม่กลัวโจ้โกรธหนูเหรอคะ ?
ธัญวรรณ: เมื่อกี้หมอบอกหนูว่าโจ้เป็นเพื่อนสนิทของหนู เค้าต้องเดินมาถามหนูก่อนแน่นอนค่ะ ว่าทำไมไม่ให้ลอก แล้วหนูจะอธิบายเหตุผลของหนูไป แต่ถ้าไม่เค้าถามแล้วโกรธไปเลย หนูจะไม่เข้าไปอธิบายเพราะว่าเหมือนแก้ตัว แต่วันนึงที่โจ้โตกว่านี้ โจ้ต้องรับรู้ทั้งหมดว่าที่หนูทำไปเพราะอะไร
หมอ: ....เอ่อ ออ หนูมีอะไรจะบอกหมออีกมั๊ยคะ
ธัญวรรณ: หมอคะ หนูตื่นเต้นมากเลยค่ะ
หมอ: หัวเราะ เรียบร้อยแล้วค่ะ นั่งพักก่อนนะ รอเข้าห้องต่อไป วันสุดท้ายให้ไปอยู่กับผู้ป่วย ไปถามว่าลุงเป็นอะไรมา
หมอสาม ธัญวรรณคนเดียว เล่นซะธัญวรรณจนมุม บางคนเค้าก็ร้องไห้ออกมาเลยนะ แต่ธัญวรรณไม่ร้องหรอกตอนนั้นน่ะ พอเค้าคืนโทรศัพท์ให้ตอนเย็น โทรหาพ่อแล้วร้องไห้ใหญ่เลย ฮ่ าาาาาาาาาาาาาาาาาา แบบหามุมสงบใต้ต้นไม้หน้าอาคาร หงส์แอบมองอยู่ห่างๆ ไม่กล้าเข้ามาปลอบ ฮ่า าาา สัมภาษณ์แบบนี้อ่ะเอามีดมาปาดคอเลยดีกว่า สายตาที่เค้าใช้มอง เหมือนเราไม่ใช่คนเลยจริงๆนะ ออกมาจากห้องนั้นแล้วรู้สึกอย่างแย่ ลืมบอกว่าหลังคืนสัมภาษณ์จ๊อบพาเราขึ้นไปดูผีชั้นเก้าที่โรงพยาบาล ตอนสามทุ่ม โอหมี่ แดน หงส์ ก็ไปด้วย โอหมี่เป็นผู้ชายที่เรียบร้อยมาก (แต่ตัวโคดแมนอ่ะ) ไม่รู้จักแม้กระทั่งผมบ๊อบเท ฮ่า าาาา โอหมี่ กอดเราแน่นมากกก ฮือ อออ เราไม่เคยโดนผู้ชายคนอื่นกอด นอกจากพ่อเลยนะ โอหมี่ได้กอดแรกไปแล้ว วว (ทำยังกับสวย แต่ถึงไม่สวยเราก็สงวนตัวนะยะ >< ) ตอนนั้นคิดว่าไม่ติดแล้วแน่ๆ แบบโดนแรงโคดอ่ะ เข้าไปคนแรกออกมาทำเพื่อนขวัญเสีย หน้ารเาเสียออกมาเลย อืมม มตอนแรกเข้าไปก็ลองมองๆว่า เอ๊ะจะมีใครออกบ้าง แต่พออยู่ด้วยกันสามวัน รู้สึกว่าไม่อยากให้ใครออกเลยซักคน แต่ก็ต้องมีคนออกอยู่ดี
ผลสัมภาษณ์ออกมาปรากฏว่าผ่านน นน
พ่อยิ้มทุกวัน :) แม่ก็ตกอยู่ในสภาพการณ์เดียวกัน :)ธัญวรรณก็ดีใจนะ ไม่ใช่ไม่ดีใจ แต่การสอบติด มันหมายความว่าเราต้องเรียน อย่างสมบุกสมบัน ต้องเรียนให้จบ แล้วจะไปอยู่ในสังคมนั้นได้จริงๆเหรอ แค่คิดธัญวรรณก็หอบแล้ว เฮ้ออออ แต่จะพยายามให้มันดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้
รู้ว่าการปรับตัวมันเป็นเรื่องธรรมดาที่มนุษย์ทุกคนพึงต้องทำ แต่ถ้าปรับบ่อยๆ เราจะไม่กลายเป็นจิ้งจกตุ๊กแกหรอ ฮ่ าา าาาาาา
โลเคชั่นที่ถ่ายไม่ใช่ที่ไปเข้าค่าย แต่เป็นอาคารเรียนของนักศึกษาแพทย์
ธัญวรรณจะพยายามตั้งใจให้ดีที่สุด
ขอบคุณพ่อกับแม่ที่ทำให้มีวันนี้ ไอแก้มด้วยนะ
Giive
.jpg)
.jpg)